Weselcie się !!!

Wspnaiały Ślub numer 5/ 2010

2010-05-18T12:07:00.001+02:00

Co w numerze?

Makijaż ślubny
Częstym pytaniem, które zadają sobie przyszłe Panny Młode, jest pytanie o konieczność korzystania z usług wizażysty. Szczególnie panie, które w makijażu codziennym mają już niejaką wprawę, zastanawiają się – „Czy jest to niezbędne”?

Kwiatowe dekoracje tortów
Na każdym weselu nie może zabraknąć tortu weselnego, który o północy majestatycznie wjeżdża na salę niejednokrotnie wzbudzając zachwyt wśród weselników.

Trendy weselne 2010
Kiedyś tego nie było – mówią starsi na temat urozmaiceń weselnych i nowych trendów, które wraz z rokiem 2010 opanowały rynek ślubny. Co w 2010 jest na topie?

Modna Panna Młoda
Przygotowując się do ślubu i wesela każdą Pannę Młodą czeka bardzo dużo pracy. Wybór miejsca na przyjęcie weselne, fotografa, kamerzysty, samochód, transport dla gości to bardzo ważne elementy wesela niezbędne, aby ten szczególny dzień był idealny.

Budżet ślubny
Radzimy jak ograniczyć wydatki na suknię ślubną?

Porady
Będzie ujęcie – powiedz tak
Co zrobić z dziećmi na weselu?

Poza tym:
Chirurgia plastyczna na ślubnym kobiercu
“w obiektywie” - Zdjęcia: Imagine STUDIO
Historie ślubne: pijackie wesele

Magazyn 'Wspaniały Ślub' jest darmowy, dostępny na stronie wspanialy-slub.pl

Zaproś gości na ślub przez youtube

2010-04-22T13:59:00.001+02:00

Jak ciekawie i w oryginalny sposób zaprosić goście na swój ślub? Najlepiej nakręcić filmik i zamieścić go na youtube. Poniżej możecie obejrzeć kilka przykładów.
Zachęcam również do przeczytania "Jak wykorzystać serwisy społecznościowe w przygotowaniach ślubnych?".

Buty ślubne - galeria

2010-04-14T13:48:00.002+02:00

Szukasz odpowiednich butów na ślub? Poniżej możesz obejrzeć kilka propozycji butów ślubnych na wysokim obcasie. Natomiast na stronie wspanialy-slub.pl możesz przeczytać o tym "Na co zwrócić uwagę wybierając buty ślubne?" Nie zawsze taki wysoki obcas jest najlepszym rozwiązaniem. Jeśli się na taki zdecydujecie, musicie być pewne, że wytrzymacie w nich przez cały dzień i noc.

zdjęcia pochodzą ze strony bellissimabridalshoes.com

Film ze ślubem w tle: "Ojciec panny młodej"

2010-03-29T13:55:00.002+02:00

Ojciec panny młodej (Father Of The Bride)
premiera: 1991
reżyseria: Charles Shyer
scenariusz: Nancy Meyers
w rolach głównych: Steve Martin, Diane Keaton, Martin Short

Opis (źródło: cyfraplus.pl):

George i Nina Banks są zwyczajnym małżeństwem. Wychowują dwoje dzieci - synka Matty'ego i córkę Annie, która jakiś czas temu wyjechała na studia do Włoch. Mimo, że Annie jest już dorosła, George żyje w błogiej nieświadomości czasu i sądzi, że już zawsze będzie najważniejszym mężczyzną w życiu swojej córki. Kiedy więc Annie oznajmia, że chce wyjść za mąż za poznanego we Włoszech przystojniaka, George'owi świat wali się na głowę. Jego rozpacz przybiera na sile, kiedy dowiaduje się, ile będzie musiał zapłacić za wesele. Nikt jednak nie okazuje mu zrozumienia: liczba weselnych gości wciąż się rozrasta, a mistrz ceremonii, poproszony o cięcie kosztów, nie wyobraża sobie przyzwoitego przyjęcia bez... trójki żywych łabędzi.

Galeria Sukien Ślubnych - Jim Hjelm

2010-03-23T14:56:00.001+01:00

źródło: www.jlmcouture.com

Suknia ślubna z wyprzedaży

2010-03-22T15:56:00.003+01:00

U nas nie ma takich wyprzedaży, ale w Stanach jest to bardzo popularne. Przyszłe Panny Młode zabierają ze sobą kilka osób i wszyscy pędzą, by zdobyć tą wymarzoną suknię. Strategia jest prosta - najpierw łapiemy właściwie wszystko, co wpadnie nam w ręce, a potem przymierzamy i wymieniam się z innymi. Trudno to porównać do kupowania w salonie, gdzie spokojnie można przymierzyć, obejrzeć suknię i zastanowić się nad wyborem. Ale trudno się dziwić takiemu szaleństwu, skoro ceny są obniżone nawet o 90%. Dlatego niektóre panie kupują sobie suknie nawet nie planując jeszcze ślubu, w końcu w przyszłości się przyda :)

Pierścionki zaręczynowe z najwyższej półki

2010-03-22T14:09:00.001+01:00

Każda kobieta marzy o wspaniałym pierścionku zaręczynowym, najlepiej z ogromnym diamentem. Ostatecznie, oczyścicie nie liczy się ile pierścionek kosztował, jaki duży jest kamień, ale fakt, że Twój mężczyzna chce spędzić z Tobą resztę życia. Ale, jeśli drodzy Panowie chcecie dać swojej wybrance na prawdę wyjątkowy pierścionek i do tego macie dużo pieniędzy, proponuję któryś z poniższych. Są to najdroższe pierścionki zaręczynowe jaki znalazłam w ofercie firmy jubilerskiej WĘC:

Pierścionek ze złota z diamentem.

CENA: 53 760 PLN

Pierścionek wykonany z białego i żółtego złota, do tego diament o szlifie brylantowym.

CENA: 8 001 PLN

Pierścionek z białego złota z brylantem

CENA: 3 900 PLN

Kilka propozycji bukietów ślubnych

2010-03-19T14:19:00.000+01:00

Prosty i ładny bukiet na każdy sezon. Jasne gerbery ozdobione jedynie białą wstążką.

Idealny bukiet dla panny młodej chcącej zbilansować finezję z fantazją. Piękny kobiecy kolor, ale róż nie rzuca się w oczy.

Świetny bukiet na ślub wiosną. Składa się tylko z dwóch rodzajów kwiatów, co sprawia, że jest to śmiały bukiet, ale kolorystyka nadaje mu świeży i poważny wygląd.

Tradycyjny biały bukiet, idealnie pasujący na każdy ślub. Łączy kwiaty stephonis z białymi rożnami, dodatkowo niektóre kwaity są przyozdobione perełkami, co nadaje im styl glamour.

Okrągłe bukiety obecnie nie są tak popularne jak kiedyś, ale to nie znaczy, że nie możemy zdecydować się właśnie na taką kwiatową kulę.

Jeśli panna młoda chce bukiet stworzony tylko z jednego rodzaju kwiatów, świetne są lilie calla. Żółty kolor będzie bardzo dobrze pasował na ślub w okresie letnim.

Lista przebojów na wesele i poprawiny (8)

2010-03-18T16:25:00.000+01:00

Kolejna porcja 10 przebojów idealnych do zabawy na przyjęciu weselnym

DJ Bobo - Chihuahua
Mr.President - Coco Jambo
Fun Factory - I Wanna Be With U
George Michael - Freedom
LeAnn Rimes - Can't Fight The Moonlight
Tina Turner - Foreign Affair
Sting - Fragile
Lionel Richie - Angel
Cyndi Lauper - Time after time
No Angels - Daylight in your Eyes

Darmowy ślub dzięki Twitterowi

2010-03-18T13:22:00.001+01:00

Jak można sobie załatwić darmowy ślub? Po pierwsze trzeba mieszkać w Stanach, tam spełniają się "amerykańskie sny". Po drugie, trzeba mieć swoje konto na Twitterze i czekać... aż ktoś znany zainteresuje się naszymi wpisami.

Oto historia Sary Killen.

W całej historii kluczową rolę odgrywa znany amerykański komik i prezenter telewizyjny Conan O'Brien. I co ciekawe nie jest on ani narzeczonym Sary, ani nawet jej znajomym.

O'Brien ma swoje konto na Twitterze, ale przez długi czas nie śledził żadnych wpisów innych użytkowników tego serwisu. Natomiast jego wpisy są bardzo popularne i śledzi je ponad 680 tysięcy osób. W końcu O'Brien zdecydował, że wybierze jednego przypadkowego użytkowania i będzie śledzić jego wpisy. Padło na LovelyButton, czyli Sarę Killen, która akurat przygotowuje się do swojego ślubu. Jako, że popularny komik na swoim Twitterze ma tylko jedną osobę w "Following", od razu wielu użytkowników zainteresowało się kontem LovleyButton. I tak Sarah zyskała dużą popularność, a jej konto śledzi obecnie blisko 30 tysięcy osób. Równocześnie zainteresowały się nią firmy z branży ślubnej, które znalazły sposób na dobrą reklamę. Teraz Sarah wraz ze swoim narzeczonym nie musi martwić się już o to, jak zapłacą za ślub i wesele. Przyszła Panna Młoda dostała za darmo suknię ślubną i specjalnie dla niej robione buty, winnica z Kalifornii zaoferowała im darmowe wino, otrzymali też obrączki i zapewne na tym się nie skończy...

Takie historie mogą zdarzyć się tylko w Ameryce... a może, moje drogie Wy spróbujecie? Zakładajcie konto na Twitterze i czekajcie aż jakaś znana osobistość polskiego showbiznesu zacznie śledzić wasze wpisy... Powodzenia :)

Wesele bez wódki

2010-03-17T14:48:00.000+01:00

Zanim przejdę do meritum sprawy, chciałabym się przedstawić: mam na imię Matylda i od dzisiaj przejmuję kontrolę na blogu "Weselcie się!!!" :) Nie znaczy to, że Albert przestaje pisać, ale teraz to ja będę tu rządziła. Postaram się żeby blog był częściej aktualizowany i żeby więcej się na nim działo. Zaczynajmy...

Wesele bez wódki. Dla niektórych wydaje się to zupełną abstrakcją, w końcu wódka weselna to tradycja. Ale nierzadko zdarza się, że Para Młoda z różnych powodów nie chce na swoim przyjęciu wódki.

Dla przyszłej Młodej Pary może to się wydawać bardzo proste „nie chcemy wódki i tyle”. Niestety, nie zawsze. Trzeba pamiętać, że wesele jest dla gości. Dlatego przygotowałam 6 punktów, o których trzeba pamiętać decydując się na wesele bez wódki:

Po pierwsze, trzeba upewnić się, czy rzeczywiście w waszym przypadku jest to możliwe. Nie ma co się oszukiwać – w każdej rodzinie są ludzie, którzy nie wyobrażają sobie wesela bez wódki i na przyjęciu będą w stanie obrazić się gdy jej nie dostaną, zrobią awanturę lub opuszczą wesele. W ten dzień nie powinniśmy narażać się na takie „atrakcje”, dlatego dobrze jest zastanowić się, czy wszyscy wasi goście będą w stanie uszanować decyzję o braku wódki.

Po drugie, trzeba gości poinformować o tym fakcie. Oczywiście nie chodzi tu o pisanie na zaproszeniu: „WESELE BEZ WÓDKI”. Ale dobrze jest, aby wszyscy goście byli tego świadomi. Jeśli przyjdą na przyjęcie spodziewając się wódki, będą rozczarowani i mogą się obrazić, o czym przed chwilą pisałam.

Po trzecie, z tymi, którzy są najbardziej oburzeni brakiem wódki, warto jest porozmawiać indywidualnie, na spokojnie jeszcze przed weselem i wyjaśnić powody waszej decyzji. Wtedy na pewno unikniemy konfliktów w rodzinie i nikt się na was nie będzie obrażał.

Po czwarte, dobrze jeśli zaoferujemy coś w zamian - dobre wino, whisky czy jakiś inny trunek. W tym przypadku nie będzie on pity w takich ilościach, w jakich piłoby się wódkę, a goście którzy będą chcieli napić się alkoholu, będą mieli taką okazję i wszyscy będą zadowoleni.

Po piąte - nie kupujmy wódki. (Proste.)

Po szóste, trzymajmy się tej decyzji. Skoro nie chcemy na weselu wódki, nie możemy pozwolić na przykład, by jeden wujek przyniósł swoje pół litra. Takie sytuacje mogę tylko spowodować konflikty i niepotrzebne zamieszanie na przyjęciu, dlatego jeśli jest bez wódki, to bez wódki.

Znalezione w sieci... "Jak wyjść za mąż w dwa miesiące?"

2010-03-11T12:50:00.000+01:00

Wszystkim, którzy mają krótki czas przygotowań i szybko chcą zorganizować ślub, polecam artykuł "Jak wyjść za mąż w dwa miesiące?" Natalii Kuc z serwisu styl.pl. Oto fragment:

Miłość od pierwszego wejrzenia – OK, ale żeby ekspresowy ślub? Przecież przygotowania trwają rok! A można inaczej. Trzy panny młode opowiadają, jak w przyspieszonym tempie zorganizowały ślub i wesele. Każde w innym stylu. Bez wpadek, gaf i stresu.

Nie mieszkają ze sobą. Znają się dziewięć miesięcy. Joanna pracuje w organizacji pozarządowej, Michał jest prawnikiem. Joanna: - Nie wyobrażam sobie życia na próbę, Początek lata, Michał zabiera Joannę do Kazimierza. Idą na kolację. On pyta: "wyjdziesz za mnie?". Dzień później są już w Warszawie, wybierają pierścionek.

Joanna i Michał: Zdecydowani od zaraz

Ustalamy datę na wrzesień. Wiemy, że miesiąc musi mieć w nazwie literkę "r". Przesąd mówi, że to gwarantuje szczęśliwe małżeństwo. Poza tym goście będą już po wakacjach. Chcemy mieć wesele na Starym Mieście. Odwiedzamy warszawską katedrę i w dniu, który nas interesuje, jest tam zaplanowany tylko jeden ślub. Dobry początek. Dzwonimy do rodziców i potwierdzamy.

55 dni do ślubu
Przeprowadzam się do Michała i odkrywam dziwne męskie zwyczaje, kolekcjonowanie przedłużaczy itp. Zaczynam myśleć o sukni. Idę do salonu niedaleko pracy. Na wiadomość, że mam ślub za dwa miesiące, stylistka łapie się za głowę: "Na nową suknię czeka się trzy!". Ale obiecuje, że w mojej sprawie stanie na rzęsach. Przynosi mi koronkowe cudo. Leży idealnie. Za chwilę mierzę kilka następnych, "żebym przekonała się, że w tych wyglądam gorzej". Rzeczywiście - w jednej jak syrena, w drugiej jak beza. Wpłacam zaliczkę. Kupuję suknię w 15 minut.

50 dni do ślubu
Złoty papier czerpany, wstążki, koperty. Do tekstu zaproszeń chcę dopisać, że zamiast kwiatów prosimy o wsparcie wybranych przez nas domów dziecka. Narzeczony się nie zgadza: "Ślub jest naszym świętem, nie akcją charytatywną. Po weselu część pieniędzy przekażemy fundacji dzieci chorych na białaczkę - mówi. - Bez rozgłosu". Tego dnia w Warszawie letnie burze, a my dowiadujemy się, że restauracja, którą wybraliśmy na wesele, zbankrutowała. Może się jednak nie da bez wedding plannerki, zastanawiamy się przy akompaniamencie piorunów.

40 dni do ślubu
Podczas spaceru po Starówce odkrywamy dom restauracyjny "Krokodyl". Jestem zachwycona wnętrzem. Od razu robimy rezerwację. I kupujemy nowe zaproszenia. Nie ma czasu na drukowanie naszego tekstu, większość cioć oficjalne zaproszenie i tak dostaje tydzień przed weselem. Na szczęście w naszych rodzinach nikt nie jest małostkowy.

35 dni do ślubu
Okazuje się, że nauki przedmałżeńskie nie trwają non stop. W Warszawie wszystkie letnie kursy już się skończyły. Znajdujemy weekendowy kurs w Lublinie, w pięknym dworku. Ciekawy. Usłyszałam na nim m.in.: "że w małżeństwie nie jest źle, gdy słychać odgłos tłuczonych talerzy. Ale gdy słychać brzęczenie muchy". Szukamy obrączek. Nie mieliśmy pojęcia, że nie kupuje się ich od razu, jak pierścionka. Że trzeba czekać nawet kilka tygodni. W żadnym warszawskim sklepie nie ma naszych rozmiarów.

Kupujemy je w Słupsku, po weekendzie w Ustce. A dekorację ślubną powierzamy kościołowi. Nie mam czasu, by rozstrzygać z dekoratorką, "co ma zdobić ławki: tiul czy organza?". Słyszałam, że niektóre pary kupują do kościoła białe dywany, na których zamawiają nadruk swoich imion. Nam wystarczy zwykły, który ma katedra. Najważniejsze są przecież emocje, nie dekoracje. Michała poślubiłabym nawet na łące.

7 dni do ślubu
Najdłużej wybieramy didżeja. Spotykamy albo fanów konkursów na przepuszczanie mężczyźnie kurzego jajka przez nogawkę, albo takich, którzy traktują wesele jako miejsce spełnienia swoich muzycznych ambicji. Proponują ambient, modern jazz. Dopiero dziesiąty spotkany przez nas wodzirej rozumie, że lata 70. i 80. były czasem świetnej muzyki tanecznej i warto to wykorzystać. Dogadujemy się. Za to się okazuje, że krawat Michała nie pasuje do mojej sukni, wygląda w nim jak kelner. Jedziemy do sklepu po kamizelkę i musznik. Wpadamy dosłownie przed zamknięciem.

Dzień ślubu
Gotowi do wyjścia, zadzwoniliśmy po taksówkę. Taką zwykłą, którą jeździmy na co dzień. Świadkowa zapytała mnie: "Co mogę dla was zrobić? - Baw się dobrze" - odpowiedziałam. I to było moje jedyne zmartwienie: czy goście będą się dobrze bawić na weselu zorganizowanym tak ekspresowo. O swoją przyszłość byłam spokojna.

Dalszą część artykułu i kolejne 2 opowieści o ekspresowych przygotowaniach przeczytacie tutaj.

Co na głowę panny młodej?

2010-03-09T12:49:00.000+01:00

Oczywiście tradycyjnie Panna Młoda w dzień ślubu zakłada welon, ale coraz częściej kobiety decydują się na bardziej nietypowe suknie i w takiej sytuacji welon nie zawsze jest odpowiedni. Na szczęście moda ślubna oferuje dużo różnych rozwiązań i Panna Młoda może pięknie ozdobić swoją głowę w inny sposób. Oto oferta firmy "Johanna Johnson" z Australii:

źródło: www.johannajohnson.com

"Wspaniały Ślub" numer 3

2010-03-09T11:32:00.000+01:00

Z lekkim opóźnieniem informuję Was o tym, ale jeśli jeszcze nie wiecie to już jest nowy numer magazynu "Wspaniały Ślub". Trzeci numer możecie przeczytać także online na stronie wspanialy-slub.pl, ale tak samo jak wcześniej jest on również dostępny do pobrania. W skrócie, co w numerze: suknie ślubne - trendy 2010, opis atrakcji weselnych i ślubnych, biżuteria kwiatowa, porady dotyczące ślubnych formalności i dużo więcej, w tym także moja historia ślubna. Gorąco polecam.

Film ze ślubem w tle: "Ślubne wojny"

2010-03-02T15:14:00.000+01:00

Ślubne wojny (Bridge Wars)
premiera: 2009
reżyseria: Gary Winick
scenariusz: Greg DePaul
w rolach głównych: Kate Hudson, Anne Hathaway

Opis (źródło: filmweb.pl)

Liv i Emma są najlepszymi przyjaciółkami. Od dziecka wyobrażały sobie swoje śluby i obie marzyły o weselu w nowojorskim hotelu Plaza. Właśnie skończyły dwadzieścia sześć lat i wychodzą za mąż. Spełni się ich największe marzenie i będą żyły długo, i szczęśliwie. Albo i nie… Popełniono błąd i daty obu ślubów wyznaczono na ten sam dzień. To będzie prawdziwa próba przyjaźni… Liv jest prawniczką przyzwyczajoną, że dostaje to, czego chce. Ma świetną pracę i idealnego faceta – ślub też musi być perfekcyjny. Emma to nauczycielka, dla której szczęście bliskich jest ważniejsze od własnego. Do czasu… Przygotowania do ślubu wyzwolą w niej bestię. Najlepsze przyjaciółki, które do tej pory robiły dla siebie wszystko, postawią ceremonie na pierwszym miejscu. Zacznie się prawdziwa ślubna wojna.

Suknie ślubne z lateksu

2010-02-25T17:22:00.001+01:00

Lateks bardziej kojarzy się ze strojami Dody czy Joli Rutowicz niż z suknią ślubną, ale odważne kobiety, które chcą mieć na prawdę wyjątkową i nietypową suknię, mogą zdecydować się na lateksową suknię ślubną. Wyglądają one bardzo ładnie, mimo, że są zrobione z gumy.

źródło: www.kimwest.co.uk

Znalezione w sieci... weselne spaghetti

2010-02-23T14:52:00.000+01:00

Ciekaw jestem, czy na tym torcie rzeczywiście jest makaron, czy to tylko tak wygląda. Trzeba przyznać, że oryginalny pomysł i ciekawe wykonanie. Polecam wszystkim fanom spaghetti :)
źródło: thecakegirl.carbonmade.com

Lista przebojów na wesele i poprawiny (7)

2010-02-13T13:01:00.002+01:00

Tym razem hity zespołów Bayer Full i Boys:

Bayer Full - Wszyscy Polacy
Bayer Full - Serca Dwa
Bayer Full - Pierwszy raz (Majteczki w kropeczki)
Bayer Full - Moja Mała Blondyneczko
Bayer Full - Polski Duch

Boys - Jesteś szalona
Boys - Wolność
Boys - Biba
Boys - Miłość
Boys - Jump

Suknie ślubne z kieszeniami

2010-02-10T14:06:00.000+01:00

Jeśli jesteście w trakcie poszukiwań sukni ślubnej, mam dla Was ważną informację - najnowszy trend to suknia z kieszeniami. Musze powiedzieć, że jest to bardzo dobry pomysł, ponieważ Panna Młoda zawsze znajdzie tysiąc rzeczy, które potrzebuje mieć przy sobie. Dotychczas w takich sytuacjach używało się torebki, ale teraz nie będzie ona już potrzebna. Wystarczy schować do kieszeni i zawsze mieć pod ręką, to co jest niezbędne. Poza tym, kieszenie są tak wkomponowane w suknię, że w ogóle ich nie widać.

zdjęcia: manolobrides.com, westaussiewedding.typepad.com, sold1987.wordpress.com, stylelist.com

Nowa moda: "Kill the Bride"

2010-02-08T16:17:00.001+01:00

Jeśli już ściągnęliście sobie nowy numer "Wspaniałego Ślubu" to na pewno widzieliście artykuł o nietypowej sesji ślubnej. Autorka porusza tam temat sesji "Kill the Bride". Świetne zdjęcia w takim stylu możecie znaleźć na blogu BW Photography (ten link też jest w Magazynie). To kilka przykładów:

Nie da się ukryć, że zdjęcia są na prawdę dobre, ale czy to jest klimat ślubny? Rozumiem, że teraz coraz więcej osób poszukuje oryginalnych pomysłów na sesje ślubną, ale moim zdaniem to lekka przesada. Jeśli ktoś ma ochotę zrobić sobie zdjęcia w takim stylu - bardzo proszę, ale po co przy okazji ślubu? Nie do końca to rozumiem, mimo że przeważnie jestem otwarty na różnego rodzaju "dziwne akcje". Ja bym sobie takiej sesji nie zrobił, ale każdy robi co lubi. A co wy o tym sądzicie?

Domyślam się, że inspirajcą do tego typu sesji był świetny film Tarantonio "Kill Bill".

Nowy numer magazynu

2010-02-05T16:05:00.001+01:00

Od dzisiaj możecie za darmo ściągnąć drugi numer "Wspaniałego Ślubu" na stronie wspanialy-slub.pl

Znajdziecie w nim wiele interesujących artykułów, na pewno przydadzą się Wam w trackie ślubnych przygotowań. Nie będę się rozpisywał co znajduje się w tym numerze, ściągnijcie i zobaczcie sami. Mogę jedynie polecić ciekawy artykuł o nietypowej sesji ślubnej, oryginalny pomysł ozdobienia kwiatów nadrukiem na płatkach, dla Pań tekst o sukienkach na poprawiny i galerię sukien ślubnych... i na koniec także moją historię.

Galeria Sukien Ślubnych - Manuel Mota

2010-02-02T19:53:00.001+01:00

źródło: www.weddingchannel.com

Małe zdenerwowanie

2010-02-02T08:50:00.006+01:00

Wybór sali na wesele, to obecnie najważniejsza sprawa. Czas mija, a musimy coś wybrać i jak najszybciej zarezerwować. Powoli zaczynam się stresować, że jak tak dalej pójdzie to nie weźmiemy ślubu za półtora roku...

Na razie zastanawiamy się nad kolejną salą Hotel Vivaldi. Trzeba będzie się tam wybrać, bo wygląda ciekawie :) I apartament dla nowożeńców jest :)

źródło: http://www.vivaldi.pl/poznan/

Poszukiwanie sali weselnej

2010-01-28T14:42:00.005+01:00

Witam wszystkich po dłuższej przerwie. Trochę zaległości miałam na uczelni, czas sesji się zbliża, więc jest co robić, a czasu wciąż za mało :)

Ostatnio pisałam o targach ślubnych, na które wybraliśmy się w okropnym mrozie. Dzisiaj na szczęście dużo cieplej, ale za to sypnęło świeżym puchem :)

Od czasu targów nasze przygotowania nie posunęły się w zawrotnym tempie. Przejrzeliśmy ulotki, ale konkretne decyzje wciąż przed nami. Zaczniemy od zrobienia wstępnej listy gości, żebyśmy wiedzieli na ile osób musimy szukać sali. Pewnie będzie około 80 gości. Marzy mi się sala z ogrodem, tak żeby goście mogli wyjść na świeże powietrze i chwilę odetchnąć. No i potrzebujemy miejsca noclegowe dla rodziny Michała. To jeden z najważniejszych naszych warunków. Na razie zastanawiamy się nad pałacem w Iwnie. Korzystna oferta cenowa menu, tylko pokoje trochę drogie... Zobaczymy jaki będzie kolejny typ :)

źródło: http://www.palac-iwno.pl/

Oceń "Weselcie się!!"

2010-01-25T17:30:00.000+01:00

Blog „Weselcie się!!” tworzę wraz z Aną i Elką z myślą o Was, narzeczonych przygotowujących się do ślubu. Chciałby, aby był on dla Was jak najciekawszy dlatego proszę o głosowanie, co dla Was jest najbardziej ciekawe, czego chcielibyście więcej. Czekam także na komentarze z opiniami i może jakimiś sugestiami, co jeszcze powinno znajdować się na blogu.

Jak na razie na blogu możecie znaleźć:

Pytanie dnia, czyli porady dotyczące różnych kwestii związanych z organizacją ślubu i wesela
Historie ślubne, czyli historie z wesel i ślubów, które organizowałem
Lista przebojów na wesele i poprawiny, czyli piosenki najbardziej pasujące na te uroczystości
Galeria sukien ślubnych, myślę też o innych galeriach, czyli dużo zdjęć i inspiracji
Znalezione w sieci, czyli różne śmieszne filmiki i zdjęcia
Ciekawostki, czyli np. mini tort ślubny
Ślubne szaleństwo, czyli wymyślona historia przygotowań ślubnych, którą tworzycie razem ze mną (wydaje mi się, że nie cieszy się zainteresowaniem, dlatego prawdopodobnie z tego zrezygnuje, chyba, że uznacie inaczej)
Film ze ślubem w tle
Relacje z Elki z jej przygotowań

Kwaity do ślubu: czarne lilie

2010-01-25T16:47:00.000+01:00

Kwiaty w tym bukiecie to czarne lilie calla

źródło: jldesigns.blogspot.com

Co wybrać na podziękowania dla rodziców?

2010-01-25T16:44:00.000+01:00

Podczas wesela jest wiele momentów, których zgodnie z tradycją nie może zabraknąć. Jednym z najbardziej wzruszających momentów wesela, są podziękowania dla rodziców. Młodzi małżonkowie chcą wyrazić wdzięczność za trud wychowania, opiekę i pomoc w przygotowaniu ślubu i wesela.

Tradycyjnie, wybiera się piosenkę, zadedykowaną rodzicom pary młodej. Najbardziej znaną, jest piosenka Urszuli Sipińskiej „Cudownych rodziców mam”. Miłą niespodzianką będzie ulubiony utwór rodziców, czy piosenka kojarząca się z okresem dzieciństwa pary młodej.

Najczęściej podziękowania dla rodziców następują tuż przed zakończeniem oczepin. Młodzi małżonkowie, po wysłuchaniu specjalnie wybranej piosenki, wręczają rodzicom bukiety kwiatów i prezenty.

Pomysłów na prezent dla rodziców jest wiele. Jednym z najbardziej popularnych, są księgi z wypisanymi podziękowaniami i życzeniami. Ułatwieniem jest gotowy tekst, gdzie dodajemy tylko swoje imiona i datę ślubu. Drugim, praktyczniejszym upominkiem są wazony z nadrukowanymi podziękowaniami. Młoda para może wybrać tekst, lub napisać go sama, co na pewno będzie bardzo wzruszające dla rodziców. Dostępne są również grawerowane oraz podświetlane statuetki. Nadal popularne są kosze pełne słodyczy, z wykwintnym alkoholem i najlepszymi czekoladkami. Do takiego upominku, bardzo dobrym dodatkiem będzie dyplom z podziękowaniami.

Wiele par wręcza rodzicom również album ze zdjęciami. Często są to fotografie od dzieciństwa, aż do dnia ślubu. Dzięki temu stają się one piękną, osobistą pamiątka dla rodziców obojga małżonków.
Bez względu na to, co młoda para wybierze, najważniejszy jest moment, w którym dzieci dziękują za wszystko co otrzymali od rodziców.

Ana

Lista przebojów na wesele i poprawiny (6)

2010-01-22T16:01:00.000+01:00

Dzisiaj totalny mix

Artur Gadowski - Ona jest ze snu
Blondie - Maria
John Paul Young - Love Is In The Air
Bon Jovi - It's My Life
Boney M - Ma Baker
Stachursky - Jedwab
Wilki - Baśka
Gipsy Kings - Volare
Cutting Crew - I Just Died In Your Arms Tonight
Vaya con dios - Nah neh nah

Ślubne kwiaty

2010-01-22T15:38:00.003+01:00

Ślubne kwiaty muszą być droższe, ponieważ są "ślubne". Może kupując je lepiej nie mówić na jaką to okazję...

Tort weselny - wersja mini

2010-01-20T15:28:00.002+01:00

Mówiąc o torcie weselnym od razu wyobrażamy sobie ogromny, kilkupiętrowy tort. Ale to już wkrótce może się zmienić. Co wy na to, żeby podczas przyjęcia weselnego każdy dostał osobny mini-tort. Wygląda jak normalny tort weselny, ale jest to jedna porcja. U nas jeszcze się z tym nie spotkałem, ale na pewno niedługo też będzie można takie zamówić.

źródło: Austin Wedding

Co wy na to?

Oświadczyny w języku obcym

2010-01-19T16:22:00.001+01:00

Zbliżają się Walentynki, czyli dobry czas na oświadczyny i początek ślubnych przygotowań. Można na przykład zaskoczyć przyszłą narzeczoną i zamiast powiedzieć "czy wyjdziesz za mnie?"/ "czy się ze mną ożenisz?", oświadczyć się w języku obcym :

po angielsku: Will you marry me?
po niemiecku: Willst Du mich heiraten?
po hiszpańsku: Te Casas Conmigo?
po japońsku: Watashito kekkon shite kuremasuka?
po fińsku: Haluatko naida minut?
po włosku: Lo sposerete?
po francusku: Veux-tu m'épouser?
po portugalsku: Queres casar comigo?

Galeria Sukien Ślubnych - Jordan Bridals

2010-01-19T16:16:00.000+01:00

Przyszła panna młoda zanim zdecyduje się na tą jedyną, wymarzoną suknię musi obejrzeć i przymierzyć bardzo dużo rożnych sukien. Dlatego od dzisiaj wraz z Elką będziemy umieszczać zdjęcia sukien ślubnych, a Wy - przyszłe panny młode oglądajcie i szukajcie inspiracji, jak powinna wyglądać Wasza suknia.

Na początek propozycja ze Stanów i suknie Jordan Bridals:

"Ślubne szaleństwo" (Odc. 4)

2010-01-15T14:38:00.000+01:00

Klaudia i Paweł spędzili kilka dni nad dyskusjami, w jakiego typu lokalu chcieliby zorganizować swoje wesele.

Rodzice Klaudii, zwłaszcza jej mama, bardzo naciskali na remizę. Mama Klaudii zawsze marzyła o weselu w remizie, sama tego nie zrealizowała, dlatego teraz bardzo jej zależało, by córki wesele odbyło się tam. Wujek Klaudii jest komendantem straży pożarnej, dlatego mają tam wejścia. Poza tym, rodzice uważają, że najlepsze są tradycyjne wesela, a takie najbardziej kojarzy im się właśnie z remizą. Jednak narzeczeni nie byli zbyt przekonani do tego typu lokalu.

W międzyczasie, w przerwie między kolejnymi wyjazdami biznesowymi, na chwilę zagościła w domu, mama Pawła i zdecydowanie opowiedziała się za pałacem. W żadnym wypadku nie chciała słyszeć o remizie czy domu ludowym. Powiedziała, że nie mają robić wiochy, tylko wyprawić wystawne wesele na wysokim poziomie.

I znowu Klaudia i Paweł stanęli przed trudnym wyborem. Przyszli do mnie żebym im doradził, gdzie będzie najlepiej. Po długiej dyskusji, postawili na pałac. Do remizy nie byli za bardzo przekonani, bardziej zastanawiali się nad jakąś restauracją. Klaudii natomiast bardzo spodobała się pomysł z pałacem – będzie wtedy czuć się jak księżniczka.

Ostatecznie, mimo niezadowolenia rodziców Klaudii, młodzi zdecydowali się na pałac.

Teraz czas na Was – znacie jakiś piękny pałac, gdzie mogłoby odbyć się ich wesele? Czekam na propozycje.

Film ze ślubem w tle: "Weselna gorączka"

2010-01-15T14:17:00.001+01:00

Weselna gorączka (Wedding Daze)
premiera: 2006
reżyseria: Michael Ian Black
scenariusz: Michael Ian Black
w rolach głównych: Jason Biggs, Isla Fisher

Opis (źródło: filmweb.pl)

Film jest komedią, która pokazuje, że miłość nie ma nic wspólnego z doskonałością. Kiedy Anderson (Biggs) traci kobietę swoich snów, jest przekonany, że nie zakocha się już nigdy. Jednak, zachęcony przez swojego najlepszego przyjaciela, spontanicznie oświadcza się kelnerce o imieniu Katie (Fisher). Ten nieśmiały gest przyczynia się do powstania takiego rodzaju miłości, o jakim oni oboje marzyli od dawna.

Targi ślubne

2010-01-13T10:33:00.001+01:00

Na targi ślubne dotarliśmy z małym opóźnieniem, a śnieg i lód nie ułatwiły nam dojazdu. Na szczęście po jakimś czasie byliśmy na miejscu. Pierwsze zaskoczenie to pełno ulotek jeszcze przed wejściem. Aż nie mogłam nadążyć odbierać tych ulotek, szczególnie że zainteresowałam się samochodami stojącymi przed halą targową. W końcu udało nam się wejść do środka, kupiliśmy bilety i ruszyliśmy na podbój ślubnego świata.
Michał był sto razy bardziej zniechęcony tłumem niż ja, ale nie było wyjścia. Trzeba było przedzierać się, żeby dotrzeć do wybranego stoiska.
W pierwszej kolejności obejrzeliśmy samochody. Nie mogłam oderwać od nich wzroku! Najbardziej pamiętam warszawy. One zawsze mają jakiś szczególny klimat, ale na pewno nie wybierzemy jej na ślub. Mimo tego, że bardzo mi się podoba, to jednak nie zdecydowałabym się akurat na taki samochód. Michał oczywiście nie chciał odejść od samochodu sportowego. Pytał o parametry, osiągi i inne, ale o cenę wynajmu już nie zapytał. Tak jakby to nie było ważne! Sama nie wiem czy żartował, czy mówił poważnie, że to będzie nasze auto do ślubu. W tej chwili nie mam żadnego faworyta w tej dziedzinie. Ceny były bardzo różne. Średnio 160-180zł za godzinę wynajmu. Osobiście wolałabym wynająć auto za jakąś kwotę, niezależnie od tego ile czasu będziemy go potrzebować. Na wynajęcie samochodu mamy jeszcze czas.
Nie udało mi się dobrze przyjrzeć się sukniom ślubnym. Patrzyłam tylko ukradkiem, podziwiałam, ale nie mogłam zdradzić Michałowi, która mi się podoba. Zgodnie z tradycją, zobaczy mnie w sukni dopiero w dniu ślubu. A do tego czasu, cicho sza!
Przechodząc obok stoisk, zebraliśmy mnóstwo ulotek, broszur, wizytówek i katalogów. W najbliższym czasie czeka nas przeglądanie tych ulotek. Tylko najpierw musi nam je oddać moja mama, która z wielką ochotą zabrała się do oglądania.
Zapoznaliśmy się z ofertą kilu fotografów, których również było bardzo dużo. Niestety ceny są dość wysokie, więc będziemy musieli dobrze przemyśleć nasz wybór. Najważniejsze, że mamy sporo kontaktów, więc na pewno sobie poradzimy.
Podobnie z zespołami muzycznymi. Było ich mnóstwo, tylko że w przypadku niektórych terminy mają zajęte na 2011 rok. Trochę mnie to przeraziło, dlatego w pierwszej kolejności trzeba będzie się tym zająć. Wolałabym jednak wynająć sprawdzony zespół, więc najpierw będziemy szukać wśród znajomych, którzy mogą nam kogoś polecić.
Do zaproszeń niestety nie udało nam się dotrzeć z powodu wielkich tłumów przy stoiskach. Odpuściliśmy sobie, bo mamy jeszcze 1,5 roku do ślubu, więc na razie nie musimy się tym przejmować.
Zobaczyliśmy kilka pomysłów, które mogą się przydać na weselu. Figury lodowe z truskawkami w środku wyglądały zjawiskowo. Tak samo dekoracje stołu, bukiety kwiatów czy przepiękne torty.
Fajnie było wszystko zobaczyć w jednym miejscu. Teraz trzeba będzie jakoś to wszystko ogarnąć.

Lista spraw na wesele

2010-01-08T11:47:00.000+01:00

Ostatnio zrobiliśmy wstępną listę rzeczy, które musimy zorganizować na ślub i wesele. Nie myślałam, że tego będzie aż tak dużo. Trochę mnie to przeraża, ale jestem dobrej myśli. A jak Wy radziliście sobie z przygotowaniami? Dodajcie nam otuchy!!
- sala weselna
- fotograf
- kamerzysta
- zespół muzyczny
- suknia i garnitur
- oprawa muzyczna w kościele
- obrączki
- zaproszenia
- pierwszy taniec
- dokumenty
- nauki przedmałżeńskie
- samochód
A i tak zapewne to nie wszystko. Ciekawe jak bardzo lista się wydłuży :) Ale najważniejsze to od czegoś zacząć!

"Ślubne szaleństwo" (Odc. 3)

2010-01-08T11:27:00.000+01:00

Po przerwie spowodowanej Świętami wracam ze "Ślubnym szaleństwem", zapraszam na kolejny odcinek:

Klaudia i Paweł długo wahali się i nie mogli podjąć decyzji jaki chcą ślub. Rodzice mocno napierali na Klaudię, tak więc ona zaczęła być za tradycyjnym ślubem i weselem. Jednak z Pawłem wymarzyli sobie ślub na plaży w ciepłym kraju i trudno im było zrezygnować z tej pięknej wizji. Ostatecznie zdecydowali się nie robić nic przeciwko rodzinie i wziąć ślub na miejscu, a potem zorganizować typowe polskie wesele, na które będzie można zaprosić całą rodzinę i wszystkich znajomych.

Przygotowania rozpoczęliśmy do poszukania odpowiedniego miejsca. Przedstawiłem im jakie mają opcje w wyborze rodzaju lokalu na wesele:

Sala weselna – wolno stojąca, nie powiązana z żadną restauracją czy hotelem. Nie mam możliwości zamówienia pokoi dla gości, cateringu, wszystko załatwiamy sami, dzięki czemu mamy dużą dowolność.

Restauracja – wybierając tą opcję równocześnie mamy załatwioną kwestę jedzenia

Hotel, pensjonat – goście mogą zostać po weselu, zatrzymać się w pokojach, dzięki czemu mogą bawić się do samego rana. (można znaleźć także sporo lokali gdzie restauracja i hotel są ze sobą powiązane).

Zamek, pałac – bajkowa atmosfera, duże, przestrzenne i wystawne sale, a do tego bardzo często również duży ogród

Remiza, dom ludowy – mówiąc o na prawdę tradycyjnym polskim weselu, chyba właśnie takich lokali powinniśmy szukać

Namiot – w przypadku wesela na otwartym powietrzu, ustawiony w pięknym parku, ogrodzie.

Teraz wy musicie wybrać, gdzie odbędzie się ich wesele.

Jaki rodzaj sali weselnej mają wybrać Klaudia i Paweł?(polls)

Targi ślubne

2010-01-08T11:09:00.004+01:00

W naszych przygotowaniach do ślubu, czas na kolejny krok. W niedzielę wybieramy się na targi ślubne. Mam nadzieję, że zobaczymy mnóstwo rzeczy, które będą przydatne podczas organizowania ślubu i wesela. Wrażenia opiszę na początku przyszłego tygodnia :-)

Nasze zaręczyny

2010-01-07T13:01:00.001+01:00

Dzisiaj o tym, jak zaczęły się nasze przygotowania do ślubu.
Choć już dużo wcześniej rozmawialiśmy z Michałem o ślubie, tak naprawdę dopiero zaręczyny były najważniejsze. To był decydujący moment jak u większości par. Ale na pewno nie były to typowe oświadczyny.
Po roku naszego związku, Michał przeprowadził się do Poznania. Teraz wynajmuje małe mieszkanko, ma dobrą pracę. Nie mieszkamy razem tylko dlatego, że mam bardzo tradycyjnych rodziców i chcę uszanować ich poglądy. Tyle czasu wytrzymaliśmy, to wytrzymamy jeszcze trochę. Michał bardzo dużo pracuje, więc na razie taki układ odpowiada nam obojgu. Ale wróćmy do naszych zaręczyn.
Byliśmy parą już cztery lata. Spędzaliśmy ze sobą mnóstwo czasu. Każde wakacje, każde święta, niezliczone imprezy. Michał co jakiś czas zaskakiwał mnie swoimi pomysłami, zawsze kombinował jak zrobić mi niespodziankę. Uwielbiam te jego szaleństwa. Pakowanie w godzinę i niespodziewany wyjazd na weekend, to jest to co oboje lubimy najbardziej. Kochamy podróże, niekoniecznie te dalekie. Wystarczy wyjechać kilkadziesiąt kilometrów za miasto i już można podziwiać inny świat.
Pewnego dnia, Michał zadzwonił do mnie z pracy z pytaniem czy nie wybierzemy się na kajaki z przyjaciółmi. Był piękny, słoneczny, sierpniowy dzień, więc zgodziłam się bez wahania. Miał to być wypad na trzy, najwyżej cztery dni. Michał zajął się organizacją wyjazdu. Okazało się, że nasza grupa będzie niestety kameralna i mogą z nami jechać tylko dwie pary. Szkoda, bo myślałam, że uda się spędzić mini wakacje w większym gronie. Wyjazd zaplanowaliśmy na czwartek, tuż o świcie, żeby jak najszybciej być na miejscu. We wtorek zadzwonił kolega Michała, że jego dziewczyna skręciła kostkę jak grała w siatkówkę i niestety muszą odpuścić kajaki. Na szczęście druga para, zjawiła się w czwartek punktualnie, o wyznaczonej godzinie. Na miejsce dojechaliśmy dość szybko, a że już nie mogliśmy się doczekać przygody, szybko zapakowaliśmy się w kajaki i ruszyliśmy.
Spływ był super, nie obyło się bez nieplanowanej kąpieli, wokół cudowne widoki. Plany pokrzyżowały się w sobotę rano. Zośka odebrała telefon z pracy, że pilnie musi wracać. Po krótkiej naradzie, zdecydowaliśmy że razem z Wojtkiem, wrócą wcześniej do Poznania, a my dokończymy spływ. Trochę wydało mi się to dziwne, że w sobotę musi wracać, ale o nic nie pytałam. Zadzwonili do obsługi zajmującej się sprzętem. Mieli przyjechać dopiero za jakiś czas, więc pożegnaliśmy się i ruszyliśmy dalej. Wojtek z Michałem odbyli jakąś potajemną rozmowę, o której nie chciał nic powiedzieć. Zbył mnie krótką odpowiedzią i na tym się skończyło. Do końca spływu zostało nam niewiele. I tak płynęliśmy jeszcze kilka godzin.
Na miejscu czekała na mnie największa niespodzianka. Już z daleka widać było rozpalone ognisko i jakichś ludzi. Michał zachowywał się dość dziwnie już od samego rana. Podpłynęliśmy bliżej. Wtedy zobaczyłam wielki, rozciągnięty napis: WYJDZIESZ ZA MNIE? Próbowałam dowiedzieć się o co chodzi, ale Michał trzymał już w rękach pierścionek i klęczał przede mną. Zapytał czy zostanę jego żoną, a ja dopiero po dłuższej chwili byłam w stanie odpowiedzieć TAK. Świat wokół zawirował, byłam najszczęśliwszą kobietą pod słońcem. Po chwili pojawiła się Zośka z Wojtkiem, którzy wcale nie musieli wracać do Poznania. Okazało się, że Michał wszystko z nimi ustalił, a druga para, która miała z nami jechać na kajaki, nigdy o tym nie słyszała. Wojtek przyniósł szampana, kiełbaski i bułki. To było najbardziej nietypowe menu, o jakim słyszałam na oświadczynach.

Jakie dokumenty potrzebne są do ślubu kościelnego?

2010-01-06T14:29:00.000+01:00

Dzisiaj odpowiadamy na pytanie Jana z Warszawy, jeśli Wy też macie jakieś pytania dotyczące ślubu lub wesela, piszcie: albert@szukamnaslub.pl

Gdy macie już ustaloną datę ślubu, warto wybrać się do parafii i zarezerwować godzinę ślubu. Ksiądz poinformuje Was, z jakimi dokumentami i kiedy trzeba zgłosić się do kościoła ponownie. Wymagane są następujące dokumenty:

- dowód osobisty

- świadectwo chrztu św. do ślubu, jeżeli chrzest był w innej parafii. Dokument jest ważny tylko przez trzy miesiące, licząc do wyznaczonej daty ślubu

- zaświadczenia o bierzmowaniu (jeżeli nie zaznaczono tego na świadectwie chrztu)

- ostatnie świadectwo nauki religii

- świadectwo ukończenia katechezy przedmałżeńskiej

- gdy narzeczeni są spoza parafii, w której chcą wziąć ślub, muszą przynieść zgodę ks. Proboszcza Parafii narzeczonej lub narzeczonego

- dokument potwierdzający udział w spotkaniach Poradni Rodzinnej

- w przypadku małżeństwa konkordatowego, zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego o braku okoliczności wykluczających zawarcia związku małżeńskiego. Dokument jest ważny tylko przez trzy miesiące, licząc do wyznaczonej daty ślubu

Narzeczeni najwcześniej trzy miesiące przed ślubem, spisują protokół przedmałżeński. W tym czasie trzeba wygłosić zapowiedzi i przystąpić do pierwszej spowiedzi przedślubnej. Drugą spowiedź odbywa się na jeden dzień przed, lub w dzień ślubu.

Ana

Znalezione w sieci... czasem trudno trafić na swój ślub

2010-01-05T11:22:00.000+01:00

Elka i Michał

2010-01-04T18:12:00.005+01:00

Witajcie.
Od dziś dołączam do bloga Alberta. Będę opisywać moje przygotowania do ślubu. Oto kilka słów o mnie:

Nazywam się Ela Ząbkowska, mam 23 lata, studiuję finanse i rachunkowość i korzystam z życia, cokolwiek to oznacza. Tak to wygląda w bardzo dużym skrócie. Powód, dla którego tu piszę jest jeden. W ostatnim czasie, w moim życiu wiele się wydarzyło. Zaręczyłam się!!! Jestem szczęśliwą narzeczoną i z moim Michałem planujemy ślub, latem 2011 roku. Jeszcze do tego czasu ponad półtora roku, ale obecnie są takie terminy, że już teraz trzeba ostro wziąć się do pracy.

Przeglądając, szukając, czytając różne porady na temat ślubu i wesela, postanowiłam, że sama coś o tym napiszę. I tak postawiłam na bloga, opisującego przygotowania do ślubu. Traf chciał, że Albert jest znajomym brata Michała. I tak, dzięki tej znajomości, dołączam do bloga Alberta. Od razu zastrzegam, że Albert nie będzie organizował naszego ślubu, choć Michał mnie na to namawiał. Ja jednak postawiłam na swoim i zgodziłam się tylko na ewentualną pomoc, gdy już naprawdę nie będziemy sobie z niczym radzić. Mam nadzieję, że tak nie będzie.
Mamy już wybrany miesiąc, w którym chcielibyśmy się pobrać. I pewne pomysły też już krążą po naszych głowach. Ale najpierw chciałam napisać jak się poznaliśmy, jak wyglądały oświadczyny i jak sobie żyjemy. A potem na bieżąco będę zostawiać notki, jak sobie radzimy z przygotowaniami.

Studenckie wakacje zaczęły się nieoczekiwanie szybko. Sesji prawie nie zauważyłam, choć trochę się namęczyłam. Ale udało się zdać wszystko za pierwszym razem, egzaminy były znośne, a projekty udało się oddać w terminie. I tak, już pod koniec czerwca świętowałam zaliczenie pierwszego roku. Plany na wakacje były z jednej strony ambitne, a z drugiej leniuchowanie ile tylko będzie to możliwe. Koleżanka jeszcze z liceum miała działkę nad jeziorem, więc umówiłyśmy się na wyjazd we wrześniu. Miała być nasza stara paczka z liceum i może jeszcze kilka innych osób (z wakacyjnego podrywu).
Najpierw jednak ambitnie założyłam sobie, że w lipcu wybiorę się na dwutygodniowy kurs języka angielskiego. Londyn zawsze mnie inspirował, miał w sobie magię i kiedy w końcu udało się uzbierać potrzebną kwotę (oczywiście razem z rodzicami), zdecydowałam się na kurs w Anglii. Pomyślałam, że skoro mam trzy miesiące wolnego, to dwa tygodnie mogę poświęcić na naukę. I pojechałam. A raczej poleciałam.
Była to moja pierwsza podróż samolotem. Bałam się tak ogromnie, że na dzień przed podróżą nie pomagały żadne tabletki na ból brzucha. Na szczęście, w dzień wyjazdu wszystko było w porządku. Samolot wystartował, miałam dobre miejsce, inni pasażerowie spokojni. Nic się nie działo. I nagle turbulencje. Rzucało nami tak mocno, że myślałam że to koniec. Zaczęła mnie strasznie boleć głowa, poczułam duszności. Wszystko skończyło się po kilku minutach. Okazało się, że to tylko lekkie i normalne turbulencje, ale ja ze względu na to, że leciałam pierwszy raz, po prostu spanikowałam. Okropne uczucie! Nie zapomnę do końca życia.
Londyn przywitał mnie słońce, lekkim wiatrem i ogromną ilością ludzi. Nigdy w życiu nie widziałam takich tłumów. Nie było jak przejść na ulicy. Nie wspominając o metrze. Takie wrażenie zrobił na mnie Londyn. A to był zaledwie początek mojej przygody.
Michał przyszedł dużo wcześniej, niż zaplanowane były zajęcia. Jak się później okazało, nie chciał się spóźnić, nie wiedział za bardzo jak ma dojechać i dlatego ostatecznie tak wcześnie pojawił się przed budynkiem. Ja również przyjechałam szybciej, żeby móc podziwiać Londyn. Tak minęła pierwsza lekcja angielskiego. Już wtedy nie mogłam przestać spoglądać na Michała. Po kilku dniach, wybraliśmy się do pubu. Jak zwykle, w środku mnóstwo ludzi, a angielski styl przebywania w pubie na stojąco, jakoś mnie nie przekonał. Poszliśmy na spacer wzdłuż Tamizy i tak od słowa do słowa... Michał pocałował mnie nieśmiało. I tak to się zaczęło. Nasz romans wakacyjny trwał przez cały kurs, niestety nie trwało to długo. Niecałe dwa tygodnie na szaloną przygodę nigdy nie wystarcza. Oczywiście obiecywaliśmy sobie, że będziemy w kontakcie, będziemy pisać i dzwonić. Nie do końca w to wierzyłam. Głównie ze względu na nasze plany i to co nas rozdzielało. Michał załatwił sobie pracę po kursie i miał zostać tam do końca sierpnia. Ja wracałam do domu zaraz po kursie. Obiecał mi, że przyjedzie do mnie jak tylko wróci z Anglii. Nie dopuszczałam do siebie myśli, że może być inaczej. Ale z drugiej strony, czy znając się dwa tygodnie, w obcym mieście, a potem nie widząc się półtora miesiąca, ktoś przyjechałby przemierzając 300km?
Nie licząc na wiele, wróciłam do Polski. Kontaktowaliśmy się ze sobą coraz częściej. Na końcu codziennie. Michał przyjechał do Polski. Spotkaliśmy się na mieście. W jego rękach już z daleka widziałam piękny bukiet kwiatów. Gdybym sama tego nie przeżyła, nie uwierzyłabym w taką historię. A jednak to możliwe.
Na działkę do koleżanki pojechaliśmy razem. Spędziliśmy razem dużo czasu. I tak jest do dziś.

Swoje przygotowania do ślubu będę również komentować na twitterze. Zapraszam http://twitter.com/zelka53

Lista przebojów na wesele i poprawiny (5)

2009-12-30T14:08:00.001+01:00

Już jutro Sylwester tak więc postanowiłem przygotować listę piosenek, które nie tylko idealnie nadają się na wesele i poprawiny, ale także na ostatnią imprezę roku. Chciałem zamieścić listę utworów, do których można potańczyć i już zacząłem ją tworzyć, ale po chwili zmieniła się moja koncepcja. Kończy się rok 2009, jest czas podsumowań, a jednym z najważniejszych wydarzeń mijającego roku była między innymi śmierć Michaela Jacksona. Dlatego postanowiłem to wszystko połączyć i tak powstała lista 10 utworów Jacksona, do których można potańczyć na weselu, poprawinach i Sylwestrze. Życzę udanej zabawy w ten ostatni i dzień roku.

Michael Jackson - Black Or White
Michael Jackson - The Way You Make Me Feel
Michael Jackson - Thriller
Michael Jackson - They Don't Care About Us
Michael Jackson - Billie Jean
Michael Jackson - Beat It
Michael Jackson - Smooth Criminal
Michael Jackson - Wanna Be Startin' Somethin'
Michael Jackson - Bad
Michael Jackson - Don't Stop Til You Get Enough

Wasze śluby

2009-12-29T12:01:00.000+01:00

Chciałbym rozpocząć nowy dział na blogu, który współtworzylibyście Wy i który ma być poświęcony Waszym ślubom.

Znacie ciekawe historie ze ślubów i wesel, sami ich doświadczyliście?
A może przydłużyło się wam coś nieoczekiwanego, zaskakującego czy oburzającego podczas przygotowań?
Macie interesujące filmiki lub zdjęcia, którymi chcielibyście się podzielić z innymi?
Znaleźliście coś fajnego o tematyce ślubnej w internecie?

Wszystkich zainteresowanych proszę o wysyłanie materiałów (tekstów, zdjęć, filmików itp) na mailia: albert@szukamnaslub.pl

Poza tym poszukuję również osób, które byłby zainteresowane dłuższą współpracą i współtworzeniem bloga.

Świąteczne życzenia i pierwszy numer "Wspaniałego Ślubu"

2009-12-24T11:27:00.000+01:00

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia chciałbym życzyć wszystkim czytelnikom bloga „Weselcie się!!” dużo szczęścia, radości, spokoju, a przede wszystkim powodzenia w przygotowaniach do Waszego wymarzonego ślubu.

„Szukam na ślub.pl” przygotowało dla Was wyjątkowy prezent w postaci pierwszego numeru nowego magazynu „Wspaniały Ślub”. Ja też miałem swój udział przy tworzeniu tego magazynu i szczerze zachęcam do zapoznania się z jego lekturą. Znajdziecie tam wiele ciekawych artykułów.

Mogę wam zdradzić, że „WŚ” miał wyjść już w połowie grudnia, ale niestety jak to bywa, początki są trudne i co chwilę pojawiały się nowe problemy. Wydawało się nawet, że nie zdążymy do Świąt, ale się udało i w ten sposób możemy dać Wam prezent pod choinkę. Magazyn jest już dostępny na stronie wspanialy-slub.pl

Zapomniałem jeszcze dodać, że magazyn jest bezpłatny.

Wesołych Świąt!

Kiedy rezerwować salę na wesele?

2009-12-21T16:02:00.000+01:00

Poszukanie odpowiedniej sali weselnej zajmuje niekiedy bardzo dużo czasu. Nie jest łatwo wybrać wśród ofert przedstawianych w Internecie, tą która spełnia nasze oczekiwania. Trzeba wziąć pod i uwagę i pamiętać o tym, że umieszczone zdjęcia nie zawsze oddają to, co zastaniemy w rzeczywistości. Zasada ta działa na szczęście w dwie strony i niekoniecznie musi nas spotkać rozczarowanie. Bywa tak, że zdjęcia są niespecjalne, a kiedy wejdziemy do sali, będziemy nią zachwyceni.

Przed podjęciem decyzji o wyborze lokalu, warto sprawdzić ich co najmniej kilka, żeby mieć porównanie i pewność, że nasz wybór jest najlepszy. Niestety nie można jednoznacznie stwierdzić, ile wcześniej powinniśmy rezerwować salę na wesele. Jeśli planujemy ślub w tzw. sezonie ślubnym, czyli od czerwca do września, trudno nam będzie znaleźć wolny termin na kilka miesięcy przed uroczystością. W renomowanych lokalach, problemy mogą pojawić się już rok przed zaplanowanym weselem. Alternatywą jest oczywiście poszukanie innej sali weselnej w okolicy, która na przykład ze względu na dalszą lokalizacją, będzie miała mniej zarezerwowanych terminów. Zdarza się, że ktoś zrezygnuje ze swojego terminu i tym sposobem możliwe jest znalezienie dobrej sali na kilka miesięcy przed weselem. Jak we wszystkim w życiu, trzeba mieć trochę szczęścia.

Podsumowując, wydaje się, że rok to optymalny czas, w którym powinniśmy rezerwować salę. Oczywiście, w każdym mieście jest inna sytuacja, więc czasami wystarczą nam cztery miesiące wcześniej, a niekiedy sale będą prowadziły rezerwację na dwa lata wprzód, tak jest np. w Warszawie.

Ana

Komentarze już działają

2009-12-19T16:29:00.002+01:00

Dopiero dzisiaj Ana zorientowała się, że komentarze nie działają tak jak powinny. W ogóle nie zdawaliśmy sobie z tego sprawy (chociaż brak komentarzy w ostatnim czasie zastanawiał mnie). Jest to spowodowane zmianą grafiki bloga. Niestety nie umiem tego naprawić, żeby działało tak jak poprzednio. Ale na szczęście można zmienić ustawiania i w ten sposób teraz komentarze możecie dodawać poprzez wyskakujące okienko.

Zapraszam do dzielenia się swoimi uwagami i komentowania...

Znalezione w sieci... zrujnowane wesele

2009-12-19T15:32:00.000+01:00

Wesele na dworze, w namiocie ma swoje zalety, ale istnieje też ryzyko, że zbyt dobrze bawiący się goście zrobią coś takiego...

"Ślubne szaleństwo" (Odc. 2)

2009-12-18T20:16:00.003+01:00

Po udanych oświadczynach przyszedł czas na przekazanie tej radosnej wiadomości rodzicom. Najpierw spotkali się z rodzicami Klaudii (Wanda i Robert). Paweł chciał by prośba o rękę córki wypadła jak najlepiej, dlatego zaprosił ich do eleganckiej restauracji. Przed obiadem wstał z ogromnym bukietem kwiatów i po wygłoszeniu mowy, o tym jak kocha Klaudię, poprosił przyszłych teściów o zgodę na ślub. Jeszcze przed tym uroczystym wydarzeniem Paweł uważał, że z narzeczoną są na tyle dorośli, że nie musi prosić jej rodziców o zgodę, wystarczy, że ich tylko poinformują o fakcie oświadczyn. Jednak Klaudia przekonała go, że zaręczyny muszą być, ponieważ jej rodzice z tradycyjnym podejściem do życia byliby oburzeni gdyby on nie poprosił jej o rękę. Przyszła panna młoda wiedziała, co robi namawiając na to swojego narzeczonego. Jej rodzice byli bardzo zadowoleni z formy zaręczyn, a Wanda nawet popłakała się ze wzruszenia. Oczywiście zgodzili się na ślub, trochę zdziwili się, że chcą brać go już za rok, ale obiad przebiegał w bardzo miłej atmosferze. Dopiero gdy młodzi opowiedzieli swoją wizję ślubu, sytuacja zrobiła się bardziej napięta. Klaudia i Paweł mieli wizję przyjęcia, które odbędzie się gdzieś za granicą, w jakimś ciepłym kraju. W związku z tym ślub miał być kameralny, tylko dla najbliższej rodziny. Tu ponownie pojawiło się tradycyjne podejście rodziców Klaudii, dla których jedynym rozwiązaniem był tradycyjny ślub i duże, wystawne wesele. Pod koniec burzliwej dyskusji Wanda stwierdziła, że ona na pewno nie pojedzie za granicę na ślub córki. Nie wyobrażała sobie jak Polacy mogą chcieć wziąć ślub poza ojczyzną. Zakończyło się na tym, że rodzice nakazali im przemyślenie tej sytuacji i dobitnie zasugerowali zmianę decyzji.

W następnej kolejności byli rodzice Pawła, jako że są rozwiedzeni młodzi musieli oddzielnie ich poinformować. Matka (Ola) akurat była na dwutygodniowym wyjdzie biznesowym, dlatego Paweł powiadomił ją telefonicznie o oświadczynach. Bardzo się ucieszyła i zaproponowała, że pomoże im w organizacji pod względem finansowym. Potem młodzi pojechali do ojca Pawła (Bartłomiej), który mieszka ze swoją partnerką (Basia). Basia była koleżanką Pawła ze studiów i to właśnie przez niego poznała jego ojca. Bartłomiej nie był zbyt zachwycony informacją o ślubie, ale od momentu gdy Paweł rzucił studia prawnicze, krytykował właściwie wszystkie jego decyzje. Basia była natomiast bardzo entuzjastyczniej nastawiona, nawet zasugerowała, że oni też mogliby wziąć ślub, ale Bartłomiej szybko jej przerwał i pozbawił złudzeń. Oboje stwierdzili, że ślub w ciepłym kraju to świetny pomysły. Powiedzieli narzeczonym, że to ich dzień, to oni mają decydować i nie poddawać się woli rodziców Klaudii.

Jak wygląda wesele – krok po kroku

2009-12-16T14:44:00.000+01:00

Dzisiaj zupełne podstawy. Na pewno większość z was wie dokładnie jak wygląda tradycyjne wesele, ale dla tych którzy dopiero zaczynają planować swój ślub, a dotychczas nie mieli okazji brać udziału w tego typu przyjęciu, kilka słów o tym jak wygląda wesele.

Przyszła para młoda, decydując się na wyprawienie wesela, musi wziąć pod uwagę, że jako najważniejsza para wieczoru będzie miała wiele obowiązków. Oczywiście każdy sam może zdecydować jak będzie wyglądało jego wesele, jeśli jednak chcemy wyprawić tradycyjne przyjęcie, jest kilka elementów które muszą być uwzględnione.

Zaczynamy od przywitania państwa młodych chlebem i solą przez ich rodziców (lub obsługę lokalu). Kawałek chleba należy umoczyć w soli i zjeść. Po życzeniach i przywitaniu pary młodej na sali, czas na pierwszy toast. Młoda para dostaje związane ze sobą kieliszki, a po wypiciu szampana rzuca je za siebie, tłukąc szkło na szczęście. Kolejną, piękną tradycją jest pierwszy taniec, który ma miejsce po objedzie. Młoda para rozpoczyna zabawę tańcem, nierzadko specjalnie przygotowanym na tę okazję. Potem dołączają do nich goście i tańce trwają bez końca. Następnie, jeszcze przed północą, jest czas na uroczysty tort. Zgodnie z tradycją, para młoda kroi wspólnie pierwszy kawałek tortu. Równo o północy rozpoczynają się oczepiny. Panna młoda gromadzi okół siebie, w kółku wszystkie panny i rzuca w ich stronę welon. Dziewczyna która go złapie, pierwsza wyjdzie za mąż. Następnie pan młody rzuca muszką lub krawatem w stronę przybyłych kawalerów. Kawaler, który złapie muszkę pierwszy się ożeni. Oboje na czas oczepin tworzą parę. W trakcie oczepin przeprowadza się zazwyczaj kilka zabaw, w uzgodnieniu z parą młodą. Bardzo wzruszającym momentem są podziękowania dla rodziców. Orkiestra śpiewa piosenkę wybraną tylko dla nich, a młodzi składają podziękowania, wręczają kwiaty i symboliczny prezent. Wszystkie te elementy nie muszą występować w wymienionej kolejności, jak również nie wszystkie muszą zostać uwzględnione, ale przeważnie tak to właśnie wygląda.

Ana

Znalezione w sieci... co postawić na torcie?

2009-12-15T15:31:00.004+01:00

Na szycie tortu ślubnego można ustawić okolicznościowe figurki, nie muszą to jednak być tylko dwie postacie panny i pana młodych stojące na baczność. Można zaleźć coś znacznie bardziej oryginalnego:

źródło: Wedding Mountain

Film ze ślubem w tle: "Od wesela do wesela"

2009-12-14T18:55:00.000+01:00

Od wesela do wesela (The Wedding singer)
premiera: 1998
reżyseria: Frank Coraci
scenariusz: Tim Suhrstedt
w rolach głównych: Adam Sandler, Drew Barrymore

Opis (źródło: filmweb.pl)
Bohaterem jest młody pieśniarz - amator, występujący na przyjęciach weselnych. Jego własny ślub kończy się katastrofą, ponieważ panna młoda tuż przedtem zrezygnowała z małżeństwa. Pieśniarz szuka pocieszenia w towarzystwie młodej kelnerki.

"Ślubne szaleństwo" (Odc. 1)

2009-12-11T15:29:00.003+01:00

Paweł chciał aby jego oświadczyny były niezapomniane dla Klaudii. Przedyskutowaliśmy wiele różnych opcji i ostatecznie padło na wesołe miasteczko. Plan był prosty. Paweł weźmie swoją dziewczynę na diabelski młyn, ja miałem załatwić, żeby obsługa zatrzymała go, gdy oni będą na samym szczycie. Wtedy Paweł miał oświadczyć się, a po tym jak Klaudia powie tak, miał dać mi znać i odpalone miały zostać fajerwerki. Wszystko było ustalone, zaplanowane i załatwione.

W końcu nadszedł ten dzień, a właściwie wieczór. Był początek lipca, słoneczna pogoda, ciepło – idealny dzień na oświadczyny. Klaudia nie była zbyt chętna na przejażdżkę diabelskim młynem, ale po namowach Pawła wsiadła. Natomiast ja z dołu przygotowywałem się do koordynowania tą akcją. Niestety nie wszystko poszło, tak jak to sobie wyobrażaliśmy. Kiedy młyn się zatrzymał Klaudia wpadła w panikę, zaczęła krzyczeć, płakać, a na koniec skuliła się na podłodze zupełnie nie słuchając tego, co mówił Paweł. Tłumaczył jej, że nic się nie stało, że to specjalnie zostało zatrzymane. Niestety, do Klaudii to nie docierało. Paweł zaczął machać mi, żeby uruchomić młyn, jednak skąd mogłem wiedzieć, co tam na górze się wydarzyło. Dlatego odpaliliśmy fajerwerki, sądząc, że oświadczyny zostały przyjęte. To jeszcze bardziej pogorszyło sytuację, ponieważ Klaudia przestraszyła się, że to wybucha diabelski młyn i że zaraz spadną. W końcu zjechali na dół, ja zadowolony czekałem z gratulacjami, a tu widzę jak Paweł prowadzi zapłakaną i trzęsącą się Klaudię. Zawieźliśmy ją do domu, kiedy się uspokoiła Paweł wytłumaczył jej, że tak naprawdę tam się nic nie stało, że byli bezpieczni. Reakcja jego dziewczyny wynikała jednak z traumy z dzieciństwa. Kiedy miała 8 lat, spędziła w wagoniku zepsutego diabelskiego młyna ponad 3 godziny zanim ją ściągnięto na ziemię. Była tam wtedy zupełnie sama i od tego momentu panicznie boi się takich sytuacji. Paweł nie wiedział o tamtym zdarzeniu, dlatego nie mógł przewidzieć, że oświadczyny w wesołym miasteczku wcale nie będą wesołe i zakończą się w ten sposób.

Po kilku tygodniach ponownie się do mnie odezwał i powiedział, że chce podjąć kolejną próbę oświadczyn. Mimo ostatniego fiaska, nie miał zamiaru robić tego w tradycyjny sposób, ale tym razem ustaliliśmy, że będzie to coś znacznie mniej ryzykownego. Oświadczyny w kinie. Nakręciliśmy film, w którym Paweł wyznawał miłość swojej wybrance, ja załatwiłem wszystko w kinie. Paweł i Klaudia poszli na seans. I znowu nie obyło się bez problemów, przy kasach Klaudia spotkała swoją koleżankę, która szła na inny film i namawiała, żeby poszli z nią. Klaudia już była zdecydowana na zmianę i Paweł musiał ją przekonywać, że bardzo chciałby obejrzeć tą komedię romantyczną, na którą się wybierali. Udało się. Kupili bilety, zajęli miejsca na sali. Paweł miał wyjść niby do toalety, żeby film z oświadczynami Klaudia obejrzała sama, a pod koniec on miał pojawić się z kwiatami. Ja czekałem na niego z bukietem kwiatów przed salą. Wyszedł do mnie o ustalonej godzinie. Teraz czekaliśmy na sygnał od operatora, że puścił film. W tym momencie zobaczyliśmy jak z sali wychodzi Klaudia. Paweł szybko rzucił mi bukiet i pobiegł do niej. Okazało się, że też musiała udać się do toalety. Dostałem sygnał, że film włączony. Szybko trzeba było dzwonić do operatora, żeby wstrzymał akcję. Dał nam 5 minut. Kiedy Klaudia była w toalecie, ustaliłem z Pawłem, żeby on z nią poszedł na salę, a gdy film z oświadczynami będzie się kończyć, ja podrzucę mu kwiaty. Tym razem, wszystko wyszło zgodnie z planem, chociaż pozostali widzowie byli zdziwieni po raz kolejny oglądając na ekranie oświadczającego się Pawła. Klaudia zupełnie się tego nie spodziewała i od razu rzuciła się na niego, krzycząc, że się zgadza.

Zapraszam do głosowania. Ostatnie zakończyło się bez rozstrzygnięcia jednej opcji, 3 miały taką samą liczbę głosów: filmowe oświadczyny, w kinie przed seansem; w wesołym miasteczku; szybując w chmurach w balonie. Dlatego sam musiałem dokonać wyboru.

Jak na ślub zareagują rodzice Klaudii i Pawła?(survey)

Jak wygląda katecheza dla narzeczonych?

2009-12-11T15:24:00.001+01:00

Każdy z nas, jeśli decyduje się na ślub kościelny, zobowiązany jest do uczestnictwa w katechezach dla narzeczonych. Odbywają się one przy kościołach, lecz nie w każdej parafii są prowadzone. Cykl obejmuje 6 spotkań, na których realizowanych jest 12 tematów, po 2 tematy na jedno spotkanie. Tematy są następujące:

1. Podstawy wiary
2. Sakramentalność małżeństwa
3. Istota i rozwój miłości
4. Miłość małżeńska
5. Różnice w przeżywaniu miłości (kobieta i mężczyzna)
6. Trudności w małżeństwie
7. Odpowiedzialne rodzicielstwo
8. Wychowanie do miłości
9. Wykroczenia przeciwko życia
10. W obronie życia
11. Rodzina Kościołem Domowym
12. Powołanie chrześcijańskie

Zajęcia są w dużej części prowadzone przez osoby świeckie z poradni małżeńskich. Można poruszyć wiele ciekawych wątków i posłuchać doświadczonych małżeństw. Na ostatnim spotkaniu jest msza święta. Chyba w większości parafii dostaje się książeczkę, w której po każdym spotkaniu dostajemy pieczątkę. Na tej podstawie zaliczana jest obecność i cała katecheza przedmałżeńska.

Ana

Lista przebojów na wesele i poprawiny (4)

2009-12-10T14:34:00.001+01:00

Zanim zamieszczę kolejną dziesiątkę hitów, chciałem kilka słów nasiać o zmianach na "Weselcie się". Wczoraj trochę się pomęczyłem i zmieniłem szatę graficzną, moim zdaniem teraz blog wygląda znacznie lepiej, mam nadzieję, że wam też się podoba. Poza tym, już niedługo dołączy do mnie kolejna osoba, która pomoże mi w prowadzeniu bloga, szczegóły wkrótce.

Przechodząc do hitów weselnych, dzisiaj disco polo:

Milano - Bara bara

Milano - O Tobie kochana

Cliver - Chodź Kochanie

Masters - Żono moja

Bolter - Daj mi tę noc

Skalar - Dla mnie luty dla ciebie maj

Voyager - Polskie Dziewczyny

Bohdan Smoleń - Widziały gały co brały

Bohdan Smoleń - Amerykańska gra

Akcent - Dziewczyna z klubu disco

Znalezione w sieci... facebook na ślubie

2009-12-08T15:22:00.005+01:00

Stan cywilny zmienia się w dokumentach, to na facebooku też trzeba.

Kiedy zacząć poszukiwania sukni ślubnej?

2009-12-08T15:12:00.003+01:00

Suknia ślubna to jeden z najważniejszych elementów w przygotowaniach do ślubu. Nie trzeba nikogo przekonywać o jej wyjątkowości i uroku. Wybór sukni ślubnej nie należy zatem do najłatwiejszych.

Liczba salonów ślubnych może zawrócić w głowie nie jednej nas. Dlatego na początku warto przeglądać Internet z katalogami sukni, czytać fora, gdzie znajduje się wiele cennych wskazówek, przeglądać różne magazyny ślubne ze zdjęciami. Zorientujemy się na co możemy liczyć idąc do salonu, zobaczymy co nam się podoba, a co zupełnie nie jest w naszym guście. I tutaj pojawia się pewna ważna sprawa: pamiętajmy, że nie zawsze to co nam spodoba się w Internecie, będzie w rzeczywistości do nas pasowało.

Po takim rozeznaniu, czas na odwiedzenie salonów z sukniami. Najlepiej gdy jest to około pół roku przed planowanym ślubem. Uszycie i sprowadzenie sukni trwa zazwyczaj trzy do czterech miesięcy, ale zawsze warto zostawić sobie dodatkowy czas na poprawki i zakup dodatków. Na około miesiąc przed uroczystością, udajemy się na przymiarkę, ewentualne poprawki i druga przymiarka. Gdy wszystko jest gotowe, możemy odebrać naszą wymarzoną suknię i czekać na dzień ślubu.

Ana

"Ślubne szaleństwo" - wstęp

2009-12-04T15:14:00.003+01:00

Postanowiłem zrealizować mój nowy pomysł. Będzie to coś podobnego do „Historii ślubnych”, ale jednak nie do końca. Przede wszystkim będzie to tylko o jednej parze młodej i do tego w pełni wymyślonej (jakiekolwiek podobieństwo do prawdziwych osób jest przypadkowe). Co tydzień będę opisywał ich przygotowania do ślubu ze mną w roli organizatora, a na koniec dam wam kilka możliwych scenariuszy do wyboru. Wy przez tydzień głosujecie, a ja potem dopisuje kolejny odcinek z wybranym przez większość elementem. Będzie to coś w stylu ślubnego serialu, telenoweli, dlatego będzie nosić błyskotliwą nazwę „Ślubne szaleństwo”.

Na początek przedstawienie głównych bohaterów:

Panna młoda Klaudia Pająk (22 lat) – studiuje socjologię. Jest założycielką i aktywną działaczką partii „My kobiety!”.

Pan młody Paweł Fijut (25 lat) – przez 3 lata studiował prawo, tak jak chciał jego ojciec, adwokat. Potem zrezygnował ze studiów i zaczął pracować w lokalnej telewizji prowadząc program dla dzieci. Obecnie jest prowadzącym popularnego programu dla dzieci w ogólnopolskiej telewizji w weekendowe poranki.

Paweł zgłosił się do mnie, żebym pomógł mu zorganizować oryginalne zaręczyny. W przypadku pozytywnej odpowiedzi przyszłej narzeczonej mam zająć się organizacją ślub i wesela.

Od tego momentu rozpocznę tą historię. Ale to w przyszłym tygodniu, w piątek. Na początek musicie wybrać w jaki sposób ma się oświadczyć:

Mistrzowskie wesele

2009-12-03T15:23:00.001+01:00

Ostatnio zamieściłem na blogu zdjęcie panny młodej w sukni ślubnej połączonej z koszykarską koszulką. Wcześniej był filmik ze ślubu kibica. Postanowiłem pozostać w tym klimacie i napisać o ślubie kibica, który ja organizowałem.

Był to ślub Oli i Jana, odbywał się w 2002 roku, w piątek 9 czerwca. Podaję dokładną datę, ponieważ jest ona w tym wypadku kluczowa. W tym samym dniu rozpoczynały się Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej, a reprezentacja Polski rozgrywała pierwszy mecz, z Ekwadorem. O tym, że wesele odbędzie się równocześnie z meczem było wiadomo dużo wcześniej, dlatego przyjęcie było organizowane z uwzględnieniem tego faktu. Co ciekawe, znacznie większą fanką piłki była panna młoda i to jej najbardziej zależało, by można w czasie wesela obejrzeć mecz.

Na początku nie było żadnych koszulek czy elementów wskazujących, że nie będzie to typowe wesele, wszyscy ubrani byli jak przystało na tą okazję. W lokalu, w którym odbywało się przyjęcie była przygotowana osobna sala, w której wszyscy chętni mogli się zebrać i obejrzeć mecz. I o 21 rzeczywiście parkiet taneczny opustoszał, przy stołach siedziały tylko nieliczne osoby, przede wszystkim babcie i ciotki, niezainteresowane meczem. Natomiast pozostali goście zebrali się przed dużym telewizorem. Nawet zespół muzyczny, fotograf i kamerzysta zostali zaproszeni do oglądania tego wielkiego widowiska. Dopiero wtedy państwo młodzi (także sporo gości) założyli koszulki reprezentacji zakrywając swoje odświętne stroje. Mimo, że po pierwszej połowie Polska przegrywała 0-1, wszyscy wierzyli w zwycięstwo i nie przestawali dopingować. Jednak kiedy mecz zakończył się wynikiem 0-2 dobry humor opuścił większość zgromadzonych.

Na szczęście było już blisko oczepin, chyba niecała godzina. Dlatego tylko przez ten czas wesele bardziej przypomniało stypę. Podczas oczepin wszyscy ponownie się rozruszali i zapomnieli o fatalnym występie naszych chłopców. Można tylko sobie wyobrażać jaka byłaby zabawa, gdyby Polska wygrała.

Kiedy zorganizować sesję ślubną?

2009-12-02T15:14:00.002+01:00

Nie jednej parze trudno podjąć decyzję w jakim dniu robić sesję plenerową. Jest to niewątpliwie piękna pamiątka, zdjęcia z pleneru w połączeniu z tymi z kościoła czy urzędu oraz przyjęcia weselnego, tworzą razem cudowny album. Problem pojawia się czy takie zdjęcia wykonać w dniu ślubu, w trakcie wesela, a może kilka dni po weselu. Każda opcja ma swoją specyfikę i wymaga innego podejścia. Sesja zdjęciowa w plenerze tuż przed ślubem wiąże się z dużym stresem. Państwo młodzi denerwują się, czekając na najważniejszy moment ich życia, sprawdzając czy na pewno nie spóźnią się na ślub. Od razu możemy wykluczyć swobodne zdjęcia na łonie natury, ponieważ żadna panna młoda nie pozwoli sobie na pobrudzenie sukni ślubnej. Pozytywna strona tego rozwiązania to oczywiście brak ponownego odwiedzania fryzjera, wizażystki i kupna bukietu. Wybór sesji zdjęciowej podczas wesela jest chyba najgorszym wyjściem. Musimy wtedy pozostawić gości i udać się na sesję. Chociaż, opuszczenie sali na około na pół godziny (jeśli zdjęcia będą robione w pobliżu lokalu) nie powinno być dużym problemem. Szczególnie jeśli nie ma możliwości odbycia sesji w innym czasie. Bardzo dobrym, coraz częściej spotykanym rozwiązaniem jest sesja w plenerze, kilka dni po weselu. Para młoda bez żadnych obaw może zrobić sobie zdjęcia na trawie, w zbożu, na plaży lub w wodzie itd. Jedynym minusem jest to, że jeszcze raz trzeba ubrać się w suknię ślubną, iść do fryzjera, zrobić makijaż. Możemy też być pozbawieni możliwości uczestnictwa świadków w sesji, jeśli przybyli na nasze wesele z daleka.

Ana

moje 3 grosze
Bez wątpienia najlepsza sesja w plenerze wychodzi po ślubie, wtedy zdjęcia są najlepsze. Młodzi mają wszystko za sobą, nie stresują się i mogą sobie zaszaleć.

Znalezione w sieci... suknia ślubna

2009-11-30T14:16:00.000+01:00

Z cyklu dziwne suknie ślubne - suknia kibica. Już kiedyś pisałem o weselu kibica. Tym razem ponownie chodzi o koszykówkę, panna młoda widocznie była wierną fanką Allena Iversona i drużyny Sixers.

żródło: Double Chinns

Wesele z poprawinami czy bez?

2009-11-27T13:00:00.002+01:00

Kiedyś wesela kończyły się tydzień po ślubie. Czy dzisiaj jest to możliwe? Nikt z nas chyba sobie tego nie wyobraża. Zastanawiamy się raczej, czy w ogóle wyprawić poprawiny.

Zdarza się tak, że nie ma możliwości zorganizowania poprawin w sali, jeśli mamy wesele w piątek, a lokal na sobotę jest już zarezerwowany na inne wesele. Podstawową przeszkodą są jednak dodatkowe koszty, na które para młoda lub ich rodzice, nie mogą sobie pozwolić. Warto podkreślić, że koszty poprawin są stosunkowo niewielkie w porównaniu do wszystkich ślubnych wydatków. Dlatego jeśli bardzo nam na nich zależy, można poszukać rozwiązania w postaci rezygnacji z jakiegoś elementu na rzecz poprawin w sali weselnej. Jeśli jednak nie możemy sobie na to pozwolić, bardzo popularne jest przyjęcie w ogrodzie, często połączone z grillowaniem. Można wtedy jak najbardziej wykorzystać jedzenie i napoje, które zostało z wesela, nie ponosząc dodatkowych wydatków. Nie ulega jednak wątpliwości, że poprawiny w sali weselnej to bardzo dobre rozwiązanie pod względem organizacyjnym. O wszystko zadba obsługa, a my możemy kolejny dzień bawić się i świętować już jako małżeństwo.

Dużym plusem takiego przyjęcia jest luźniejsza atmosfera. Para młoda może swobodnie porozmawiać z gośćmi, spokojnie zjeść i pić toasty. Można zaprosić znajomych, których nie mogliśmy gościć na weselu.

Są pary, którym wystarczy zabawa na weselu i nie widzą sensu wyprawiania drugiego przyjęcia. Taki wybór trzeba uszanować, to w końcu wesele państwa młodych.

Ana

Lista przebojów na wesele i poprawiny (3)

2009-11-27T12:36:00.001+01:00

Kolejne 10 piosenek idealnych na wesele. Ostatnio były spokojne, teraz coś żywszego.

Love System - Hej wesele
Kosmofski i Muniek - Taniec weselny
Kayah & Bregovic - Prawy Do Lewego
Golec uOrkiestra - Szarpany
Brathanki - Gdzie ten , który powie mi
Ricky Martin - Maria
Bellini - Samba De Janeiro
Kool & The Gang - Celebration
Rednex - Cotton eye Joe
Elton John - I'm Still Standing

Z kim iść do ołtarza, z ojcem czy narzeczonym?

2009-11-25T15:18:00.002+01:00

Od dzisiaj bloga pomoże mi prowadzić moja dobra koleżanka Ana. Będzie pisać cykl „Pytanie dnia”, czyli będzie odpowiadać na różnego typu pytania dotyczące ślubu i wesela. Na razie pytania wymyślamy sami, ale zachęcamy was do wpisywania pytań w komentarzach lub przesyłania ich na miala: albert@szukamnaslub.pl. Ana zawodowo nie zajmuje się branżą ślubną, ale ma w tej kwestii spore doświadczenie i wiedzę. Ma za sobą nie tylko własny ślub, ale również pomagała swoim trzem siostrom i kilku koleżankom w organizowaniu tej ważnej uroczystości.

Z kim iść do ołtarza, z ojcem czy narzeczonym?

Coraz więcej par decyduje się na to, żeby ojciec prowadził córkę do ołtarza. Towarzyszy temu wiele emocji i wątpliwości czy to dobry wybór. Symboliczne oddanie córki wybrankowi jej serca jest piękne, ale nie zawsze musi odbywać się tak oficjalnie. Wybierając pójście do ołtarza z ojcem, musimy pamiętać o kilku kwestiach. Niektórzy uważają, że narzeczony pozostawiony przy ołtarzu, może czuć się nieco mniej doceniony w tym dniu, a przecież to również jego ślub. Nie jest to oczywiście prawdą, gdyż takie wejście narzeczonej jest bardzo uroczyste i podkreśla powagę wydarzenia. Kolejny problem, który może się pojawić, to kwestia wejścia pana młodego do kościoła. Dobrym rozwiązaniem jest wejście ze świadkami, z dziećmi lub swoimi rodzicami. Dyskutować można, czy ojciec powinien prowadzić córkę do ołtarza, w przypadku gdy narzeczeni już dawno ze sobą mieszkają. Wtedy symbolika oddania córki wydaje się bezsensowna. Pozostawiam to do przemyślenia każdemu z was, ponieważ jest to bardzo osobista sprawa. Nie zapominajmy, że wejście do kościoła razem z narzeczonym jest niezwykle wzruszające dla samej pary, ich rodziców, jak i wszystkich gości już zgromadzonych. Są pary, które nie wyobrażają sobie innej możliwości, niż wejść razem jako narzeczeni, a wyjść jako małżeństwo. Najważniejsze, aby wspólnie podjąć decyzję, czy do ołtarza iść z ojcem, czy z narzeczonym.

Ana

Ślubna szopka

2009-11-24T16:27:00.004+01:00

Na początku mojej przygody z branżą organizacyjną, miałem okazję brać udział w ślubie pewnego niemieckiego artysty. Jeśli dobrze pamiętam był on reżyserem filmów (takich ambitnych), malował też obrazy. To był jego czwarty ślub i tym razem wybranką jego serca była Polka, a ślub odbywał się w Polsce niedaleko granicy z Niemcami. Było to duże przedsięwzięcie, a organizator przyjęcia (Niemiec) znał się z moim szefem, dlatego my mu pomagaliśmy jako „miejscowi”. Ceremonia ślubna odbywała się w plenerze i miała wyglądać dokładnie tak jak zaplanował ją sobie pan młody. Przede wszystkim była w stylu lat 50-tych. Goście bezwzględnie musieli się temu podporządkować. Ja między innymi miałem za zadanie stać przy wejściu na teren, gdzie miała odbyć się ceremonia i sprawdzałem czy są odpowiednio ubrani. Dostałem wytyczne i jeśli ktoś ich nie spełniał, nie mogłem go wpuścić. Jako można było się spodziewać, nie wszyscy przyszli w stylowych strojach z lat 50-tych. Były kłótnie, ale nie mogłem nikogo wpuścić kto nie spełniał kryteriów. Jedną parę przepuściłem, uznając, że ich ubiór się nadaje. Po chwili przybiegł pan młody z pretensjami jak mogłem ich zaakceptować. Trzeba było ich wyprosić i zasugerować zmianę odzienia. Naprawdę nie było lekko.

Osobiście tego nie widziałem, ale także wobec swojej małżonki miał on pretensje o zły ubiór. Wychowana w tradycyjnej polskiej rodzinie panna młoda dopiero tuż przed ślubem pokazała mu swoją suknię. On natomiast uznał, że się nie nadaje. W efekcie, poszedł ze swoim krawcem do osobnego pokoju i przerabiali suknie. Przez to ślub opóźnił się o ponad godzinę. A ja i pozostali ludzie zajmujący się obsługą musieliśmy zapewniać gości, że wszystko jest w porządku i już niedługo państwo młodzi się pojawią.

Kiedy już przebrnęliśmy przez wszystkie problemy związane z ubiorem (na szczęście z dekoracjami nie było tyle zamieszanie, ponieważ już wcześniej wszystko było przygotowane), przyszedł czas na ślub. Chyba 10 kamerzystów filmowało ten moment. Ale już po pierwszych słowach urzędnika stanu cywilnego i tłumacza, pan młody zaczął do nich krzyczeć, że mają przestać kręcić. Okazało się, że tłumacz nie ma od odpowiednio dobrej dykcji i pan młody zażądał zmiany. Zanim pojawił się nowy tłumacz minęło sporo czasu. W końcu przyjechał, został zaakceptowany i rozpoczęło się.

Kolejny problem pojawił się gdy pan młody nie mógł założyć obrączki swojej wybrance. Co chwilę krzyczał „cięcie” i powtarzali to jeszcze raz. Ostatecznie płynnie wyszło to dopiero przy czwartym podejściu.

Pod koniec ceremonii pan młody popłakał się. Wszyscy myśleli, że autentycznie się wzruszył. Ale po chwili przestał, gdy zobaczył, że pod złym kątem jest filmowany w tym niezwykłym momencie. Dlatego dał wskazówki kamerzyście po czym kazał urzędnikowi jeszcze raz powtórzyć słowa „ogłaszam was mężem i żoną” i ponownie się rozpłakał.

Bardziej to przypominało plan filmowy niż prawdziwy ślub. To było naprawdę dziwne. W przyjęciu weselnym już nie braliśmy udziału, ale domyślam się, że też dublowali niejedną scenę. Od tego czasu minęło już dużo czasu, ale tego ślubu nie da się zapomnieć. Mimo że potem brałem udział w ogromnej ilości ślubów i wesel, nigdy nie spotkałem już na tak ekstrawaganckiego pana młodego.

Znalezione w sieci... nietypowy tort weselny

2009-11-23T14:20:00.004+01:00

Może mało to romantyczne, ale na pewno oryginalne. Ciekawe tylko kto chciałby mieć taki tort na swoim ślubie, zwłaszcza ten drugi :)

The Disaster Wedding Cake

Murder Wedding Cake

źródło: Austin Wedding Blog

Film ze ślubem w tle: "Uciekająca panna młoda"

2009-11-23T13:43:00.004+01:00

Rozpoczynam nowy cykl "Film ze ślubem w tle". Będzie o filmach fabularnych, w których ślub lub wesele są ważnym elementem (jeśli nie najważniejszym). Tak więc, zaczynam...

Uciekająca panna młoda (Runaway Bride)
premiera: 1999
reżyseria: Garry Marshall
scenariusz: Josann McGibbon
w rolach głównych: Julia Roberts, Richard Gere

Opis (źródło: filmweb.pl)
Maggie Carpenter (Julia Roberts) już trzy razy uciekała sprzed ołtarza, wprawiając w osłupienie niedoszłych mężów. Jest ładna, sympatyczna, powszechnie lubiana i ma powodzenie u mężczyzn, ale ciągle nie może się zdecydować na tego jedynego. Mieszkańcy rodzinnego miasteczka zastanawiają się, kiedy w końcu kapryśna panna młoda włoży obrączkę. Tymczasem o "uciekającej pannie młodej" dowiaduje się przypadkowo Ike Graham (Richard Gere), nowojorski dziennikarz. Postanawia napisać o niej artykuł.

Lista przebojów na wesele i poprawiny (2)

2009-10-29T17:32:00.002+01:00

Kolejne 10 piosenek idealnych na wesele. Tym razem w większości spokojne kawałki i tylko dwa zespoły: Varius Manx i Roxette.

Varius Manx - Pocałuj Noc
Varius Manx - Piosenka księżycowa
Varius Manx - Maj
Varius Manx - Wolne ptaki
Varius Manx - Ona ma siłę

Roxette - Listen To Your Heart
Roxette - How Do You Do
Roxette - Joyride
Roxette - The Look
Roxette - It must have been love

Sala weselna - o co pytać, żeby potem się nie zdziwić

2009-10-26T14:27:00.002+01:00

Ostatnio żona opowiadała mi, że koleżanka jej koleżanki wybrała taką salę na wesele, że potem okazało się, że za wszystko musi dodatkowo płacić. Teoretycznie wydawało się, że cena za osobę jest bardzo korzystna, ale tuż przed weselem pojawiły się dodatkowe wydatki. Musieli dopłacić za pokrojenie tortu, rozlewanie i roznoszenie soków, korzystanie z parkingu, w lokalu też musieli kupić soki i alkohol po cenie narzuconej przez właściciela (nie była to cena hurtowa). Taka sytuacja zdarza się całkiem często, jeśli przed ostateczną decyzją i podpisaniem umowy nie dowiemy się dokładnie co jest w cenie, a co nie. Wtedy tylko można uniknąć takich sytuacji. Tak więc, dla tych którzy wybór sali weselnej mają przed sobą - lista rzeczy na które warto zwrócić uwagę i pytań, które należy zadać.

Płatności
Jaka cena za osobę?
Czy jest minimalna liczba osób, za które trzeba zapłacić?
Czy cena jest uzależniona od liczby gości? (im więcej gości, tym cena za osobę niższa)
Jak wygląda płatność: ile przed weselem, ile po? Trzeba znać dokładne terminy i kwoty
Jak wygląda opłata za dzieci? (przeważnie połowa ceny)
Ile płaci się za osoby z obsługi wesela, nie związane z salą (zespół, fotograf itp.)?

Lokal
Na ile osób przeznaczony jest lokal?
W ilu salach odbywa się wesele?
Czy parkiet do tańczenia i stoły są w tej samej sali czy w osobnych?
Czy jest ogródek? Czy można z niego korzystać?
Czy jest wydzielone miejsce dla palących?
Czy w danym terminie odbywa się tylko nasze wesele czy jest ich więcej? (dotyczy to tylko dużych lokali, dworków czy pałaców)

Menu
Jak wygląda menu, z ilu posiłków się składa (ile gorących, ile zimnych)?
Kto ustala menu? Para młoda czy jest to narzucone odgórnie?
Jak duży wybór mamy ustalając menu (np. wybieramy z kilku potraw czy możemy zasugerować własne)?
Czy można spróbować potrawy, które będą podane na weselu (nie będzie takiego problemu jeśli jest to restauracja)?
Czy dania podawane są na półmiskach, czy każdy dostaje już nałożoną porcję na talerzu?
Czy po weselu można zabrać resztę jedzenia? Kiedy można je odebrać? Czy jest pakowane przez lokal, czy samemu trzeba dostarczyć odpowiednie pojemniki?

Pokoje
Czy pokój/ apartament dla nowożeńców jest w cenie?
Czy są pokoje dla gości? Jaka jest cena?
Czy sala dysponuje pomieszczeniem, w którym para młoda można schować prezenty, koperty, rzeczy osobiste, itp. (przede wszystkim gdy sala nie dysponuje pokojami)?

Alkohol
Czy alkohol kupujemy sami czy trzeba wykupić w lokalu?
Czy jest korkowe, ile wynosi?
Kto wydaje alkohol (nieraz jest on w osobnym pomieszczeniu, do którego klucz dostają nowożeńcy/ drużba/ rodzice, wtedy tylko oni mogą je otworzyć)?
Kto podaje alkohol (drużba/ obsługa)?
Czy jest możliwość ustawienia osobnego stołu na inny alkohol niż wódka (wino, piwo itp.)? Jak wygląda w takiej sytuacji opłata za ten alkohol?

Ciasta i tort
Czy w cenę wliczone jest ciasto i tort?
Jeśli nie jest to w cenie, to czy istnieje możliwość kupna w lokalu czy sami musimy to zorganizować (nieraz kupno w lokalu jest właściwie obowiązkowe, na to też trzeba zwrócić uwagę)
(to samo dotyczy owoców i napojów)?

Klimatyzacja
Czy jest lokalu?
Czy jest w cenie?
Ile kosztuje korzystanie z klimatyzacji, jeśli nie jest w cenie?

Ustawienie stołów
Jak ustawione są stoły?
Czy można samemu zaproponować ustawienie stołów?

Dekoracja
Czy dekoracja lokalu jest w cenie?
Kto zajmuje się dekoracją, jeśli lokal to jaka jest cena?
Jeśli my dekorujemy, to jaką mamy swobodę i kiedy możemy to zrobić?
Jeśli dekoracja jest w kwestii lokalu, czy możemy coś dodać swojego?

Czas
Do której trwa wesele?
Czy przekroczenie danej godziny zakończenia wesela oznacza dodatkową opłatę?

Obsługa
Czy obsługa jest w cenie?
Ilu jest kelnerów podczas wesela?
Czy podczas wesela obecny jest kierownik? Jeśli nie, kto jest wtedy osobą decyzyjną?

Pozostałe
Czy herbata i kawa są w cenie? Jeśli nie to ile kosztuje i jak jest rozliczana (najczęściej ilość wydanych filiżanek/szklanek)?
Czy jest ochrona? Czy istnieje możliwość, że na wesele wejdzie osoba nieproszona?
Do kiedy należy podać ostateczną liczbę gości?
Jak wygląda sala do tańczenia? Czy jest parkiet, płytki, itd.?
Czy na następny dzień po weselu można zrobić poprawiny? Jaki jest koszt? Czy jedzenie i napoje, które zostały z wesela?
Czy lokal oferuje dodatkowe atrakcje – sztuczne ognie, fontanna czekolady, pokaz barmański itp? Czy samemu można zorganizować sobie tego typu atrakcje? Czy nie wiąże się to z dodatkowymi opłatami w lokalu? (np. fontanna z czekolady )

Dodatkowe opłaty (warto upewnić się czy jest to w cenie, żeby potem się nie zdziwić)
Parking
Szatnia
Korkowe
Pokrojenie tortu
Roznoszenie i rozlewanie napojów
Pierwszy kieliszek szampana
Chleb i sól na przywitanie nowożeńców
Opłata za stłuczoną zastawę, kieliszki? (czasami zdarza się, że zapłacić trzeba nawet za kieliszki, które para młoda rzuca za siebie po pierwszym toaście)

Jak widzicie pytań jest bardzo dużo. Po prostu trzeba pytać się o wszytko, nawet jeśli wydaje nam się, że coś jest oczywiste. Lepiej tuż przed ślubem nie mieć przykrej niespodzianki i dodatkowych wydatków. Wtedy już nie będziemy w stanie zmienić lokalu i będzie trzeba płacić.
Poza tym, warto także odwiedzić salę w sobotę w okresie ślubnym, by zobaczyć jak wygląda dekoracja w dniu wesela. Jeśli jest to restauracja, warto ją też odwiedzić w celu wypróbowania menu. Bardzo przydatne jest również sprawdzenie danego lokalu w internecie, opinii na rożnych forach, czy zapytać znajomych.

Lista przebojów na wesele i poprawiny (1)

2009-10-16T17:24:00.003+02:00

Postawiałem zrobić listę hitów na wesele i poprawiny. Nie będą to piosenki stricte związane ze ślubem. Po prostu przeboje, które mogą pojawić się na przyjęciu weselnym lub na poprawinach, przy których można się dobrze bawić. Co tydzień 10 kolejnych. Na początek dawne, klasyczne kawałki, czyli tak zwany oldskul. Zachęcam do dodawania swoich typów w komentarzach.

Bee Gees - How Deep Is Your Love
Boney M - One Way Ticket
Modern Talking - You're my heart you're my soul
UB40 & Robert Palmer - Baby Tonight
Wet Wet Wet - Love Is All Around
Cher - The Shoop Shoop Shoop Song
Paula Abdul - Straight Up
Ricchi E Poveri - Acapulco
Dirty Dancing - She's Like the Wind
Vaya con dios - What's a woman

Płonąca panna młoda

2009-10-13T18:07:00.000+02:00

Dzisiaj historia o niebezpiecznej zabawie z ogniem na weselu. Nie jest to z mojego osobistego doświadczenia, tą historię opowiedział mi mój dobry kolega, który zajmował się obsługą fotovideo opisywanego wesela. Było to na przyjęciu Wandy i Czcibora. Państwo młodzi wymyślili sobie, że uatrakcyjnią wesele pokazem tańca z ogniem. Nie, to nie oni mieli tańczyć. W pewnym momencie wesela wystąpiła grupa wykonująca profesjonalne pokazy tańca z ogniem. Wszystko wyglądało bardzo efektownie, gościom się podobało i mogło tak pozostać. Jednak po zakończeniu pokazu państwo młodzi chcieli zrobić sobie zdjęcia z płonącymi pochodniami. To jeszcze się udało, ale podczas pokazu używane były także płonąc kule na łańcuchach. Czcibór bardzo nalegał na zdjęcie właśnie z taką kulą, a do tego chciał jeszcze odpowiednio ją machnąć. Kiedy jeden z występujących w pokazie tłumaczył młodemu jak trzymać to, żeby nie zrobić sobie krzywdy, panna młoda stała za mężem. Czcibór nie zauważył jej i lekko rozhuśtał kulę, pech chciał, że trafiła ona akurat na suknię Wandy. Było to lekkie muśniecie, ale wystarczyło by suknia zaczęła się palić. Kiedy Wanda zorientowała się co się dzieje zaczęła biegać po całej sali, krzyczeć, próbowała zedrzeć z siebie suknie. Za nią ruszył jeden z występujących z wiadrem wody, które miał przygotowane, ale panna młoda miała tak nieoczekiwane zmiany kierunku, że zamiast suknie oblał kilku gości. Oczywiście wszyscy rzucili się za panna młodą, ale nie było łatwo jej złapać. W ruch poszły marynarki, soki, wody, wszystko co było pod ręką. Pożar w końcu udało się ugasić i Wanda na szczęście nie ucierpiała, chociaż suknia był już do wyrzucenia. Jednak w tym samym momencie wszyscy zorientowali się, że pali się obrus na jednym ze stołów. Wanda podczas swojej panicznej bieganiny musiała wpaść na niego i ogień przeniósł się na obrus. W sali zapanował ogromny chaos, niektórzy uciekali, inni gasili, a jeszcze inni przyglądali się temu „przedstawieniu”.

Oglądałem to na filmie, który nakręcił mój kolega – trzeba powiedzieć, że wyglądało to naprawdę zabawnie. Oczywiście tylko z punktu widzenia widza, gdybym to ja organizował to wesele nie byłoby mi do śmiechu. Niestety dla youtube, mój kolega jest profesjonalistą i nie wrzucił tego do neta, chociaż bez wątpienia byłby to hit z milionowymi wyświetleniami. Poza tym, trzeba dodać, że była to dość poważna sytuacja i bardzo negatywnie wpłynęła na Wandę. Podobno długo nie mogła po tym dojść do siebie i musiała nawet korzystać z pomocy psychologa. Ale było to też spowodowane tym, że jako dziewczynka była świadkiem pożarku domku letniskowego, w którym zginął jej dziadek. Dlatego nie ma się co dziwić, że ma poważny uraz do ognia.

Tak więc filmu z tego wesela na pewno nie zobaczycie, ale możecie obejrzeć inną sytuację z płonącą panną młodą w roli głównej.

Czym pojechać do ślubu?

2009-10-09T12:09:00.015+02:00

Każdy przed ślubem musi zdecydować czym chciałby podjechać pod kościoła/ USC, a potem na salę weselną. Wybór jest naprawdę ogromny, na początku trzeba zdecydować się na typ transportu? Kilka przykładów.

Może być dłuuuuga i bardzo efektowna limuzyna

limo4you.pl
wizytówka firmy na szukamnaslub.pl

Można też zdecydować się na old school, retro i wybrać na przykład Lincoln Excalibur

www.limuzyny.elblag.pl
wizytówka firmy na szukamnaslub.pl

Ci, którzy chcą bardziej zaszaleć mogą postawić na samochód sportowy np. Porsche Boxster

www.porsche-slub.pl
wizytówka firmy na szukamnaslub.pl

A co powiecie na London Taxi?

limuzynatarnobrzeg.pl
wizytówka firmy na szukamnaslub.pl

Można też zrezygnować z koni mechanicznych na rzecz bryczki

www.bryczkadoslubu.pl

Albo coś zupełnie nietypowego

A może po prostu, klasyczny, elegancki Mercedes, bez żadnych ekstrawagancji

limuzynatarnobrzeg.pl
wizytówka firmy na szukamnaslub.pl

Jaki rodzaj transportu ślubnego jest według was najlepszy?(poll)

ZZC

2009-10-07T15:02:00.004+02:00

W serwisie szukamnaslub.pl pojawiła się nowa usługa "Znajdziemy za ciebie" (ZZC). Została ona uruchomiona kilka dni temu, dlatego trochę mi głupio, że dopiero teraz o tym piszę, tym bardziej, że byłem jednym z pomysłodawców. Tak więc nadrabiam zaległości i już wyjaśniam o co chodzi w ZZC.

Każdy kto przygotowuje się do ślubu i wesela i nie chce lub nie ma funduszy na wynajęcie organizatora, musi sporo się naszukać, żeby znaleźć salę, samochód, zespół, fotografa itp. Po pierwsze ważne są kontakty od znajomych, polecone i sprawdzone firmy. Ale nie zawsze mamy znajomych, którzy mają już ślub za sobą. Teraz na szczęście jest internet i bazy firm ślubnych, jak chociażby "szukam na ślub". Jednak przeglądanie takiej bazy, sprawdzenie ofert, które mogą nas zainteresować, zajmuje dużo czasu. Nie każdy go ma, zwłaszcza gdy ślub i wesele chce się zorganizować w krótkim czasie. Dlatego wymyśliłem ZZC. To coś pomiędzy samodzielną organizacją a pracą organizatora.

ZZC funkcjonuje bardzo prosto. Przykładowo, chcecie znaleźć dja na wesele, które ma się odbyć za pół roku, a do tego możecie wydać na niego tylko określoną kwotę. Podajecie te informacje łącznie z dniem i miejscem wesela w odpowiednim formularzu i spokojnie czekacie. W ciągu 5 dni otrzymujecie listę djów, którzy mają wolny termin w dniu waszego wesela, a ich usługi nie są droższe niż limit jaki ustalicie. W tym momencie możecie przyjrzeć się ich ofertom, przesłuchać jak grają i wybrać tego, który wam najbardziej odpowiada.

Dzięki temu oszczędzacie dużo czasu na szukanie i kontakt. Mając listę z ZZC możecie już skontaktować się np. z tym djem w celu rezerwacji, ustalenia szczegółów, a nie dowiadywać się wszystkiego.

Moim zdaniem to bardzo przydatna usługa.

Wesele kibica

2009-10-06T15:06:00.003+02:00

Tym razem coś rzeczywiście rzadkiego i oryginalnego. Nietypowy pierwszy taniec był kiedyś czymś wyjątkowym, teraz coraz więcej par decyduje się na taki początek wesela i nie jest to już taką niespodzianką. Natomiast rozpoczęcie ślubu w stylu koszykarskim jest czymś co widziałem po raz pierwszy. Sam jestem fanem koszykówki na najwyższym poziomie, czyli NBA, dlatego tym bardziej zaciekawił mnie ten pomysł. Najważniejsze osoby na weselu są wywoływane po kolei i wchodzą na salę niczym koszykarze na parkiet. To jeszcze nic nadzwyczajnego. Pan młody z drużbami tworzą "pierwszą piątkę" i mają najefektowniejsze wejście. Ale przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na pannę młodą w koszulce Chicago Bulls - niespotykany widok. Myślę, że nie jeden wierny kibic jakiejkolwiek drużyny czy dyscypliny chciałby mieć takie intro wesela i założyć koszulkę swojego ulubionego klubu. Niestety bardzo często brakuje odwagi, a przede wszystkim zgody partnerki :)

Samochód w prezencie?

2009-10-02T16:30:00.002+02:00

Dzisiaj krótka historia dotycząca prezentu ślubnego. Wiadomo, że dla gości wymyślenie prezentu nie jest łatwą rzeczą, zwłaszcza, że jest obawa aby nie kupić tego samego co ktoś inny, na przykład kolejnego żelazka. Często zdarza się, że goście dają coś efektownego żeby potem móc się pochwalić, że właśnie to jest od nich. Dlatego zdarzają się naprawdę luksusowe prezenty, ale czasami bywa tak, że za bardzo ktoś chce się pokazać.

Na weselu Marty i Mikołaja miała miejsce bardzo nietypowa sytuacja właśnie dotycząca prezentu. Chrzestna Mikołaja chciała popisać się i pokazać wszystkim jaki to świetny prezent przygotowała dla pary młodej. Dlatego w pewnym momencie wesela wyszła na scenę, na której występował zespół i przez mikrofon poprosiła wszystkich o wyjście na zewnątrz przed salę. Równocześnie dodała, że ma niespodziankę dla młodych i zwracając się do nich wyjęła kluczyki do samochodu. Skojarzenie było oczywiste - chrzestna miała gest i kupiła im auto. Po takiej zapowiedzi wszyscy zaciekawieni wyszli przed salę. Obok wejścia stał samochód, nie pamiętam dokładnie jaki to był, ale na pewno Mercedes. Wszystko wyglądało bardzo efektownie. Goście byli pod wrażeniem. A młodzi stali przed tym samochodem i nie wiedzieli co powiedzieć. Wtedy podeszła do nich chrzestna i machając kluczykami dała je Mikołajowi. Było widać, że są zaskoczeni tak hojnym prezentem, ale równocześnie bardzo się cieszyli. Mikołaj stał z kluczykami i nie potrafił wydusić żadnego słowa. Pomogła mu chrzestna, która powiedział coś w stylu „No Mikołajku, otwórz bagażnik”. Wszyscy zdziwili się jeszcze bardziej i czekali na to co tam jest. Kiedy otworzyli go chrzestna podeszła i wyjęła z niego komplet pościeli wręczając go młodym. Okazało się, że to właśnie był jej prezent, nie Mercedes, a komplet pościeli. Mikołaj i Marta oczywiście podziękowali, próbowali się uśmiechnąć, ale było widać, że po tym całym wprowadzeniu są rozczarowani. I ja im się nie dziwiłem. Chyba wszyscy tam będący byli przekonani, że to samochód jest prezentem. Dlatego nawet jeśli ta pościel była wyjątkowa, luksusowa i nie wiem jak droga to i tak wyglądała marnie po tym całym przedstawieniu.

Chociaż komplet pościeli i tak jest bardziej przydatny niż kilkutomowa (oczywiście bardzo ładnie wydana) encyklopedia. Zwłaszcza w dzisiejszych czasach, kiedy wszystko sprawdza się w internecie. Ale takie prezenty także się zdarzają.

Taniec na zakończenie

2009-10-01T13:55:00.003+02:00

Wiadomo, że najważniejszym tańcem pary młodej jest ten pierwszy. To do niego wszyscy się przygotowują i coraz częściej wymyślają oryginalne tańce. To on rozpoczyna zabawę weselną. Ale poza tym w czasie wesela jest jeszcze jeden idealny moment, by para młoda zatańczyła sama na środku sali. Mianowicie po zakończeniu oczepin i po podziękowaniach dla rodziców. W tym momencie młodzi mają już wszystkie najbardziej stresujące rzeczy za sobą, po oczepinach przeważnie kończy się już filmowanie i zaczyna się impreza bardziej „na luzie”. Jest to właściwie zakończenie oficjalnej części przyjęcia, dlatego warto zakończyć ją odpowiednim akcentem. Wtedy zespół prosi wszystkich by stanęli wokół sali, a na środek wychodzą młodzi. Na sali przyciemniane są światła, młodzi tańczą na środku, goście wokół nich i do tego jakaś naprawdę romantyczna piosenka.

Moje trzy top piosenki na ten moment to:
Kancelaria – Zabiorę Cię właśnie tam
Chłopcy z Placu Broni – Kocham Cię
Seweryn Krajewski – Wielka miłość

Mógłbym jeszcze dodać:
Krzysztof Krawczyk – Bo jesteś Ty
Anna Jantar - Przetańczyć z Tobą chcę całą noc

A jak ktoś chciałby się uprzeć przy discopolowym brzmieniu to tylko:
Masters – Żono moja

Oczywiście którąś z tych piosenek można wybrać do pierwszego tańca. Ale jeśli nie, to musi przynajmniej jedna z top3 pojawić się na weselu i uważam, że powinno to być właśnie na zakończenie oczepin.

TIR-em do ślubu

2009-09-25T13:34:00.003+02:00

Nieraz tak bywa, że za bardzo ufa się ludziom, z którymi się współpracuje, przez co potem robią się duże problemy. Tak było przy okazji ślubu Żanety i Darka. Chcieli pojechać do ślubu starą, dobrą Syrenką. Wiedziałem, że taki samochód, świetnie odnowiony, ma Marek, z którym już wcześniej współpracowałem. Co prawda pomiędzy moim ostatnim kontaktem z nim, a tym ślubem minął już ponad rok, ale uznałem, że skoro ciągle jest w tym biznesie to nadal trzyma wysoki poziom. Samochód rzeczywiście wyglądał bardzo ładnie, młodej parze się spodobał, szybko dogadaliśmy się i samochód był załatwiony. Umowę podpisaliśmy jakoś niecały miesiąc przed ślubem. Tuż przed uroczystością nie dzwoniłem już do Marka uznając, że jako profesjonalista na pewno zjawi się i wszystko będzie tak jak trzeba. Niestety nie było.

Marek miał przyjechać swoją Syrenką po parę młodą na pół godziny przed rozpoczęciem mszy ślubnej. O czasie go nie było, dlatego zadzwoniłem, żeby upewnić się, że za bardzo się nie spóźni. Jednak ku mojemu zaskoczeniu Marek był bardziej zdziwiony, że do niego dzwonię niż ja, że on jeszcze nie przyjechał. Marek zapytał mnie czy my w ogóle podpisywaliśmy umowę, bo on nie miał nic zapisane, że dzisiaj coś ma. Zapomniał. Cóż zrobić, trzeba było szybko zacząć działać. Na szczęście mieszkał on niedaleko od domu weselnego, dlatego powiedziałem mu, żeby się zbierał i przyjeżdżał, jeszcze nie było za późno. Ale w tym momencie jeszcze bardziej mnie zszokował mówiąc, że niestety nie może ponieważ obecnie jest w innym mieście i że bardzo mu przykro jeśli rzeczywiście podpisaliśmy umowę, a on się z niej nie wywiązał. I zostaliśmy bez samochodu. Młodzi i ich rodzice oczywiście od razu zaczęli panikować, a do ślubu było coraz bliżej.

Musieliśmy zrezygnować z efektownego podjechania samochodem pod kościół. Żaneta i Darek byli zmuszeni wsiąść do samochodu rodziców. A film ze ślubu rozpoczynał się dopiero od ich wejścia do kościoła. Obiecałem im jednak, że znajdę jakiś odpowiedni transport i na wesele pojadą już jak należy. Teoretycznie znalezienie porządnego samochodu, nie byłoby takie trudne, ale miałem na to tylko niecałą godzinę, a poza tym była sobota po południu i znajdowaliśmy się w małej miejscowości. Obdzwoniłem wszystkie znane mi osoby zajmującymi się przewozami ślubnymi z okolicy. I nic. Msza już się zaczęła, a ja ciągle nie miałem samochodu. Na szczęście wpadłem na niezły pomysł i postawiłem na nietypowy transport. Chodząc nerwowo uliczkami niedaleko kościoła doszedłem do parkingu z barem znajdującym się przy drodze prowadzącej do trasy ekspresowej. Na parkingu stał jeden tir. Postanowiłem spróbować. Kierowca tira, pan Krzysztof, to był naprawdę w porządku człowiek. Opowiedziałem mu co się przydarzyło i zapytałem czy nie miałby może chwili czasu by mi pomóc, oczywiście za odpowiednią opłatą. Pan Krzysztof powiedział, że właśnie jego córka przygotowuje się do ślubu, więc wie co to znaczy i chętnie przewiezie młodych swoim samochodem. Na przyczepie na szczęście nie miał wielkich napisów reklamujących firmę przewozową. Sam natomiast wyciągnął farbę w sprayu (nie wiem po co mu była w samochodzie) i napisał na przyczepie: „Niech żyje młoda para” z jednej strony, a z drugiej „Żaneta i Darek - Sto lat ”. Po drodze udało mi się jeszcze kupić trochę kwiatów i przyczepiliśmy je do ozdoby. W ten sposób wielki tir podjechał pod kościół. Kilka minut później ślub się zakończył. Goście, a zwłaszcza para młoda byli bardzo zdziwieni widząc ślubnego tira.

Po zdjęciach i życzeniach przyszła pora by wsiąść do samochodu i pojechać na salę. Żaneta od razu powiedziała, że nie wsiądzie do tira. Nie mogliśmy jednak pozwolić sobie na kłótnię przed kościołem. Powiedziałem po prostu, że mają najbardziej oryginalny transport ślubny, żadna para młoda jeszcze nie jechała w ten sposób, a poza tym nie mają już wyjścia. Darek na szczęście był zadowolony z tego pomysłu i po kilku minutach przekonał Żanetę, chociaż wchodząc do tira (co nie było łatwe w sukni) ciągle nie była zadowolona.

Dopiero na następny dzień, po tym jak wszyscy goście pod wrażeniem oryginalnego samochodu, młoda para przyznała, że było to świetny pomysł. Bez wątpienia ich ślub będzie zapamiętany.

Już jestem

2009-09-24T15:32:00.005+02:00

Dawno mnie nie było na blogu. Zapewne sporo osób uznało, że Albertowi znudziło się i zakończył zabawę z blogowaniem. Chciałbym zdementować wszystkie tego typu plotki. Rzeczywiście w ostatnim czasie na blogu nic się nie działo, ale teraz wszystko wróci do normy.

Moja długa nieobecność była spowodowana dość niefortunnym wypadkiem. Na początku września wybrałem się na weekend nad jezioro. Mój dobry kolega ma tam motorówkę i przekonał mnie żebym spróbował narty wodne. Miała być super zabawa, a skończyło się bardzo nieciekawie. Na początku szło mi całkiem nieźle, jakoś utrzymywałem się na tych nartach i to mnie zgubiło. Kolega uznał, że za dobrze sobie radzę jak na początkującego i przyspieszył. Jeszcze przez chwilę jakoś jechałem, ale potem wpadłem do wody. On niestety nie zauważył, że znalazłem się pod powierzchnią i dalej przyspieszał ciągnąc mnie za sobą. Skończył dopiero gdy wpadłem w jakąś niewielką łódkę, która akurat przepływała (a może było to coś w stylu kajaka, nie pamiętam). Teraz trudno mi wyobrazić sobie tą sytuację, jak to wszystko wyglądało. Wszystko działo się bardzo szybko. Jechałem sobie na nartach, po chwili leciałem w wodzie, nagle w coś walnąłem i obudziłem się w szpitalu. Na szczęście przeżyłem. Widocznie nie była to aż taka prędkość. Skończyło się na poważnych potłuczeniach, zwichniętej ręce i złamanej nodze.

Trochę czasu zajęło mi dojście do siebie, musiałem być w szpitalu i nie myślałem wtedy o pisaniu nowego posta na bloga. [mój ostatni wpis to były filmiki z kabaretów, szkoda, że nikt nie filmował mojego wypadku, na pewno wyglądało to efektownie i miałbym miliony wyświetleń na youtubie] Teraz jestem już w pełni sił i możecie oczekiwać, że ponownie „Weselcie się!!!” będzie regularnie aktualizowane.

Poza tym, chciałbym zaprosić wszystkich na mój profil na naszej-klasie. Założyłem go niedawno, wcześniej nie byłem fanem tego serwisu, ale przekonano mnie bym też tam się znalazł. Tak więc zachęcam wszystkich do dodawania mnie do znajomych, bo na razie mam ich aż 0 :) Link z prawej strony pod "o mnie".

Zapraszam was także na szukamnaslub.pl. Serwis szybko się rozwija i jest tam coraz więcej firm ślubnych, po miesiącu już ponad 120 ofert. Jeśli przygotowujecie ślub i wesele musicie nam wejść.

Wesele - kabarety

2009-09-03T11:12:00.003+02:00

Bez happy endu

2009-09-01T14:09:00.000+02:00

Tym razem smutna historia. To był ślub Ludmiły i Bronisława, ja go nie organizowałem, znalazłem się tam właściwie przez przypadek. Ludmiła była koleżanką mojej babci z kółka różańcowego i akurat ja babcię zawiozłem na ten ślub. Młoda para w tym wypadku nie była taka młoda, oboje byli już po osiemdziesiątce, ale jak widać na miłość nigdy nie jest za późno. Historia ich związku była bardzo romantyczna. Spotkali się w jakimś sanatorium, ale nie był to Ciechocinek, od razu się zakochali i już po miesiącu znajomości postanowili się pobrać. Warto w tym miejscu wspomnieć, że Bronisław był od ponad 20 lat wdowcem, natomiast Ludmiła wcześniej nie była w żadnym formalnym związku. Jej narzeczony zginął podczas wojny i od tamtego czasu z nikim się nie związała, aż do tego momentu. Jak widać, długo na siebie czekali, ale w końcu ich drogi się połączyły i wszystko zmierzało do happy endu.

Jednak zanim ostatecznie dzień ślubu nadszedł minęło trochę czasu, mimo że decyzję podjęli bardzo szybko. Miesiąc przed pierwszym terminem ślubu Ludmiła zachorowała dosyć poważnie i musieli przesunąć tą uroczystość. Już nawet poważnie brali pod uwagę pobranie się w szpitalu, ponieważ stan przyszłej panny młodej był w pewnym momencie krytyczny. Ostatecznie jednak wyzdrowiała i mogli ponownie planować ceremonię w kościele. Drugi termin ślubu wypadł prawie osiem miesięcy później. Ale i tym razem się nie udało. Dosłownie na kilka dni przed dniem, w którym mieli się w końcu pobrać, w kościele wybuchł pożar. Mury kościoła bardzo nie ucierpiały, ale wnętrze – ołtarz, ławki, obrazy itp. były bardzo zniszczone. Tak więc musieli ponownie przełożyć tą uroczystość. Mogli oczywiście wybrać inny kościół, ale jako, że byli przywiązani do tradycji, a Ludmiła do swojego kościoła, zdecydowali, że poczekają, aż będzie on odremontowany. Po pół roku kościół już normalnie funkcjonował, chociaż nadal był w fazie poważnego remontu. Wtedy para postanowiła, że już nie będą czekać, a do ślubu nie potrzebują pięknie wyglądającego kościoła. I tak po tym długim oczekiwaniu, nadszedł ten wyjątkowy dzień. Wreszcie nie przeszkodziła im żadna choroba, kościół był w miarę gotowy, goście przyjechali, wyglądało na to, że teraz im się uda zawrzeć związek małżeński. Młoda para stała już przed kościołem, witali się z gośćmi, było widać, że oboje są bardzo zdenerwowani. Kiedy mieli wchodzić do środka, Bronisław słabo się poczuł. Usiadł na ławeczce przed kościołem, odetchnął trochę, nabrał sił i mogli ruszyć w stronę ołtarza. Ledwo minęli próg kościoła Bronisław ponownie zasłabł i upadł na ziemię. Oczywiście natychmiast wszyscy się poderwali, a znajdujący się wśród gości lekarz od razu zaczął go badać. Niestety nie było z nim dobrze, trzeba było wezwać karetkę. Kiedy przyjechali stan pana młodego był już krytyczny, nie zdążyli już dojechać do szpitala, Bronisław zmarł w drodze.

Smutna historia. Tyle przeciwności losu, próbowali je pokonać, a kiedy już byli tak blisko... Chociaż z drugiej strony, mimo starszego wieku odnaleźli swoją miłość i Bronisław umarł wiedząc, że przy nim jest osoba, która go kocha.

Co robić z dziećmi podczas wesela?

2009-08-28T16:35:00.002+02:00

Wczoraj dostałem od Joanny maila z prośbą o radę co zrobić z dziećmi podczas wesela. Postanowiłem, że odpowiem na niego na blogu, ponieważ z tego co wiem wiele osób ma problem co zrobić z dziećmi podczas wesela. Joanna zgodziła się, żeby opublikować fragment jej maila, tak więc oto on:

„...organizuję przyjęcie weselne i prawie wszystko mamy już gotowe. Jednak pozostaje nam do rozwiązania jeden problem. Duża część naszych gości ma małe dzieci, z którymi przyjdą na wesele. Chciałabym prosić o poradę, co można zrobić z maluchami żeby rodzice nie byli ciągle nimi zajęci i mogli się pobawić na weselu? Jak zorganizować dla nich opiekę?...”

Rozwiązania są dwa:
1.Teoretycznie najprostsze jest zatrudnienie na czas wesela opiekunki. Nie musi to być wykwalifikowana osoba, często w takiej sytuacji najlepiej jest znaleźć studentkę chętną trochę dorobić, ważne żeby była to osobą odpowiedzialna, którą na przykład ktoś nam poleci. Ważne również, żeby miała ona pomysł co będzie robić z dzieciakami, żeby się nie nudziły.

Teraz pozostaje problem, gdzie dzieci z opiekunką będą przebywać podczas przyjęcia. Jeśli wesele odbywa się w hotelu albo pensjonacie można wynająć dla nich osobny pokój. Wtedy rodzice, w razie potrzeby, będą blisko. Jeśli jednak nie ma takiej możliwości najlepiej umówić się z najbliżej mieszkającą osobą z rodziny, będącą na weselu, żeby u niej mogły być dzieci.

Jeśli natomiast rodzice chcą żeby były one na weselu, także można to bez problemu rozwiązać. Jednak w takiej sytuacji miejsce gdzie dzieciaki będą mogły się przespać jest obowiązkowe. Pozostawienie ich śpiących na krzesłach na sali weselnej jest kiepskim rozwiązaniem i nie można wtedy liczyć na to, że ich rodzice będą dobrze bawić się do białego rana. Bardzo przydatne na weselach z udziałem dzieci są sale z ogrodami. Wtedy wyznaczona osoba, opiekunka, może spokojnie zająć się nimi na powietrzu, a dla nich jest to też bardziej ciekawe niż siedzenie w pokoju. Poza tym, rodzice nie muszą wtedy cały czas uważać czy ich dziecko przypadkiem nie pije czyjegoś drinka nudząc się przy stole.

2.Można także zatrudnić profesjonalistów. Animatorzy zajmą się dziećmi i zapewnią im rozrywkę. Wtedy wszystkim zajmują się oni, organizują zabawy, wyjście do kina i miejsce gdzie później dzieci pójdą spać. Rodzice mogą całą noc się spokojnie bawić, a na następny dzień odbierają dzieci, dla których też poprzedni wieczór był pełen atrakcji. To jest najwygodniejsze rozwiązanie, możemy być pewni, że dzieci są pod dobrą opieką i się nie nudzą lub nie grają cały czas na konsoli siedząc w pokoju hotelowym, ale na pewno znacznie bardziej kosztowne.

Wiem, że nie są to odkrywcze pomysły, ale uwierzcie mi, że nie ma co wymyślać innych, bardziej skomplikowanych rozwiązań. Trzeba się trzymać tego co najprostsze i skuteczne, zwłaszcza, że przy okazji ślubu i wesela już i tak mamy bardzo dużo rożnych rzeczy do załatwiania na głowie. Jeśli natomiast nie zdecydujemy się na zorganizowanie niczego dla dzieciaków, możemy być pewni, że ich rodzice będą musieli opuścić wesele wcześniej niż pozostali, nie mający tego problemu. A w końcu wesele jest dla gości i trzeba zrobić tak, żeby mogli się jak najlepiej bawić, nie myśląc ciągle, że ich dziecko jest już zmęczone i zaraz trzeba wracać.

To by było na tyle w tej kwestii, jeśli macie jakieś pytania, chcielibyście się podzielić swoimi doświadczeniami piszcie na albert@szukamnaslub.pl, postaram się odpowiedzieć na wszystkie maile. Mogę kontynuować ten kącik porad, jeśli będzie zainteresowanie i zapotrzebowanie.

Joanno, mam nadzieję że chociaż trochę Ci pomogłem i utwierdziłem w przekonaniu, że najprostsze rozwiązanie jest najlepsze i najbardziej skuteczne.

Singiel na weselu

2009-08-27T13:44:00.002+02:00

Ostatnio czytałem artykuł o singlach na weselu, możecie znaleźć go tutaj. Przy tej okazji przypomniało mi się jedno wesele, które organizowałem jakiś czas temu. Na tym weselu też pojawił się jeden singiel, może było ich więcej, ale tego zapamiętałem bardzo dobrze. Tomka miałem okazję poznać jeszcze podczas przygotowań ślubnych, ponieważ pomagał parze młodej w wyborze odpowiednich dekoracji, jako że był z zawodu dekoratorem wnętrz. Tak więc, był on singlem, ale na wesele przyprowadził swoją koleżankę Dorotę, żeby mieć się z kim bawić. I rzeczywiście bawili się bardzo dobrze, tylko że nie do końca ze sobą.

Kiedy na salę miał wjeżdżać tort weselny, nie było pana młodego. Nikt, nawet panna młoda nie była w stanie sprecyzować gdzie może być, więc musiałem go odszukać. Znalazł się w ogrodzie, który było dość duży. Trochę musiałem się nachodzić, żeby na niego trafić. Zobaczyłem, że przy oczku wodnym coś się dzieje, podszedłem, a tam pan młody w najlepsze posuwał Dorotkę. Gdy mnie zobaczyli, od razu oczywiście odskoczyli. Dorotka schowała się za krzakami, a pan młody zapinając rozporek podszedł do mnie i zaczął się tłumaczyć. Mówił, że Dorota to była kiedyś jego dziewczyną i teraz takie spotkanie po latach, chciał zrobić z nią to po raz ostatni itd. I przede wszystkim prosił mnie, żebym w żadnym wypadku nie powiedział nic jego żonie, w końcu faceci muszą się trzymać razem. Wtedy nie wiedziałem jak się zachować, czy powinienem powiedzieć o tym pannie młodej? Wracając na salę ciągle się nad tym zastanawiałem, co powinienem zrobić. Postanowiłem, że na razie pozostawię to, a jutro zobaczymy czy zdecyduję się ingerować w ich prywatne sprawy.

Rozterki miałem tak mniej więcej przez trzy godziny. Później po raz kolejny trafiłem na parę uprawiającą sex. I nie była to para młoda, tylko panna młoda i Tomek. Przyłapałem ich na tym przez przypadek. Skończyłem już swoją pracę i szedłem do samochodu, a oni byli w samochodzie Tomka. Trudno było nie zauważyć sukni ślubnej w samochodzie, mimo że był już trochę zaparowany. Wtedy pomyślałem sobie, że mają ciekawy początek małżeństwa i chyba idealnie się dobrali.

To tyle o singlu na weselu. Ale żeby nie było, nie bójcie się zapraszać takich osób na swoje wesele. W końcu ja tylko raz miałem takie doświadczenie, na pozostałych przyjęciach nie było takich ekscesów, a przynajmniej ich nie odnotowałem.

Pijackie wesele

2009-08-26T13:40:00.001+02:00

Co zrobić kiedy pan młody spije się podczas wesela? W mojej karierze nie raz zdarzało się, że młody za dużo wypił, chociaż jest to rzeczywiście margines. Większość osób w tak wyjątkowych momentach bardzo pilnuje się i w znaczącej większości pije wódkę rozwodnioną. Wtedy ryzyko spicia się istotnie się zmniejsza, a do tego goście są zadowoleni, że mogą wypić z parą młodą. Niestety nie zawsze jest jak być powinno. Najgorsza sytuacja z tym związana przydarzyła mi się na początku mojej samotnej kariery organizatora, na weselu Ilony i Kamila. Była to młoda para nie tylko ze względu na ślub, jeśli dobrze pamiętam byli wtedy jeszcze na studiach. Jak można się domyślić, jak to typowi studenci, lubili poimprezować i taki sam cel postawili sobie na weselu. Uznali, że oni potrafią pić i nie potrzebują wody zamiast wódki. Ja odradzałem im ten pomysł, ale niestety nie byłem wystarczająco przekonujący. Na początku dodam, że pan młody był na tyle zestresowany w dzień ślubu, że już przed ślubem napił się na odwagę, by dobrze wypaść w urzędzie. Do tego momentu jego pomysł w miarę się sprawdził, bo podczas przysięgi mówił spokojnie, nie zająknął się i wszystko było tak jak należy.

O wiele gorzej było już jednak na weselu. Nie można pominąć faktu, że na tej imprezie poza rodzinami była także spora grupa znajomych pary młodej. W efekcie, już po kilku pierwszych piosenkach i tańcach pan młody zaległ za stołem wśród swoich kolegów. Wtedy twierdził, że musi się trochę rozluźnić, a poza tym by dalej tańczyć potrzebuje się napić. Po jakimś czasie udało się go ponownie wyrwać na parkiet i chyba trochę mu to pomogło, ale nie na długo. Jak mi się wydaje zabójcze dla niego było spotkanie przy kieliszku z wujkiem panny młodej. Razem pili tylko przez chwilę, ale wujek narzucił takie tempo, że poszło naprawdę dużo wódki weselnej. Na efekt nie trzeba było długo czekać, kiedy orkiestra ponownie zaczęła grać Kamil tańcząc ze swoją teściową zaczął robić striptiz. Teściowa była bardzo zszokowana, ale udawała rozbawioną. Uratowała ją córka. Ilona szybko ściągnęła męża z parkietu, chociaż nie było to łatwe. Po tym wyczynie pan młody przesiedział trochę przy stole ze swoją żoną pijąc wodę i wracając do siebie. Wiedziałem, że jeśli będzie jeszcze pił to wesele zakończy się klęską. Niestety nie mogłem się z nim dogadać, Ilona próbowała przekonać go do uspokojenia się, ale to też nie dawało najlepszych rezultatów. Po jakiejś chwili do Kamila podeszła jego babcia. Nie słyszałem ich rozmowy, ale co się wydarzyło opowiedział mi później świadek. Babcia podobno powiedziała panu młodemu żeby już nie pił i nie niszczył wesela. Kamil na to odpowiedział, że jak jej się nie podoba to nikt jej tu nie trzyma i może spierdalać. Na reakcję zszokowanej i oburzonej babci nie trzeba było długo czekać. Po kilku minutach razem z jeszcze kilkoma osobami opuściła wesele. Wszystko zaczęło się sypać i bałem się, że jak tak dalej pójdzie to na oczepinach już nikt nie zostanie. Dlatego postanowiłem porozmawiać z gośćmi, zwłaszcza tymi najbardziej rozrywkowymi, i przekonać ich, by już nie polewali panu młodemu. Oczywiście oni też już byli podpici, ale zapewniali mnie, że rozumieją sytuację i już nie będą go dalej upijać. Nie minęło pół godziny i znowu Kamil siedział z nimi i pił. Było wtedy trochę przed jedenastą i pan młody miał minimalne szanse na dotrwanie do oczepin. Musiałem podjąć radykalne metody działania. Razem ze świadkiem, zaciągnęliśmy Kamila do apartamentu pary młodej (na szczęście wesele odbywało się w hotelu i taki pokój był do dyspozycji). Rozebraliśmy go i wrzuciliśmy pod prysznic. To było jedyne co mi przyszło do głowy, by jakoś wytrzeźwiał do oczepin. Potrzymaliśmy go trochę pod zimną wodą. Potem miał jeszcze trochę czasu na dojście do siebie, wypił herbatkę, zjadł coś i mogliśmy wracać na salę. Oczywiście Kamil po tym zabiegu ciągle nie był w najlepszym stanie, ale przynajmniej przez chwilę nie było ryzyka, że ponownie zacznie się rozbierać, obrażać gości czy robić jeszcze jakieś inne dziwne rzeczy. Niestety problemy się na tym nie zakończyły. Kiedy wróciliśmy na salę siostra Ilony zabrała mnie na bok i powiedziała, że panna młoda także nie jest w dobrym stanie. Leżała w toalecie i wymiotowała. Wtedy naprawdę się wkurzyłem, miałem tego dosyć, jak chcą chlać i rozwalić sobie wesele, to ich sprawa, ja ich przecież ostrzegałem. Jednak po momencie załamania, uznałem, że w końcu taka moja praca by ta impreza się udała i trzeba wziąć się teraz za Ilonę. Niestety u niej sytuacja wyglądała o tyle źle, że nie tylko czuła się słabo, ale do tego zwymiotowała na swoją suknię i z wielką plamą nie mogła wystąpić na oczepinach. Na szczęście w apartamencie miała przygotowaną sukienkę na poprawiny i właśnie w nią musiała się przebrać. Na szczęście gdy zakończyły się już jej problemy żołądkowe czuła się w miarę dobrze, chociaż była oczywiście załamana swoją suknią. Ostatecznie na oczepinach para młoda wystąpiła, ale nie wygląda to dobrze gdy panna młoda nie jest w białej sukni. Welon jednak nie ucierpiał i mogła go spokojnie rzucić. Potem jeszcze chwilę tańczyli, ale Ilona ponownie poczuła się nie najlepiej, udała się do apartamentu i już nie wróciła. Natomiast Kamil po pierwszej odzyskał siły, ponownie zaczął pić dopóki nie zaległ gdzieś na podłodze i trzeba było go odnieść do łóżka.

To była totalna klęska. Najgorzej potem miałem ja. Może to było ich wesele, ale oni spili się na własne życzenie, a ja jako początkujący organizator miałem w swoim CV tak niechlubnie zakończoną imprezę. A dla tych którzy są przed ślubem, niech to będzie przestroga, że na weselu nie należy pić, a jak się pije to tylko w minimalnym stopniu. Po co przez to zniszczyć sobie ten wyjątkowy dzień. W końcu po to są poprawiny, żeby para młoda mogła ze spokojem oblać swoje małżeństwo.

Trochę rozrywki

2009-08-25T13:40:00.008+02:00

Co to jest ślub według dzieci

Śpiewanie na weselach to wcale nie jest łatwa praca, może przydarzyć się na przykład coś takiego

Niebezpiecznie jest brać ślub na wodą

I na koniec zbiór śmiesznych wpadek ze ślubów i nie tylko. Polecam scenę, która zaczyna się ok 1:09, ta kobieta jest dobra:)

Wróżba

2009-08-22T11:17:00.003+02:00

Nieraz zdarza się tak, że ślub i wesele są już zorganizowane, goście zaproszeni, wszystko dopięte na ostatni guzik, ale do ślubu ostatecznie nie dochodzi. Powody tego są różne. Mi także przydarzyło się organizować kilka wesel, które się nie odbyły. Oto przykład jednej z takich sytuacji.

Tak jak każda para planująca małżeństwo, także Dominika i Arek byli przekonani, że chcą ze sobą spędzić resztę życia. Wyglądali na bardzo kochających się, a do tego świetnie się dogadywali i przy organizacji ich wesela naprawdę nie było dużo problemów. Jedyną przeszkodą przy podejmowaniu ważnych decyzji było uzależnienie przyszłej panny młodej od wróżki. Dominika za każdym razem, gdy trzeba było ustalić jakiś ważny element imprezy taki jak czym jechać do ślubu, gdzie ma się odbyć wesele czy jaki zespół muzyczny wybrać, uprzednio musiała skontaktować się ze swoją wróżką, a następnie kierowała się tym co ona jej poradziła. Było to dość dziwne, ale cóż zrobić skoro miała taką potrzebę, a właściwie nie przeszkadzało mi to w organizacji, bo spotkania z wróżką miała często i decyzje były podejmowane szybko. Jednak ostatecznie to właśnie wróżby sprawiły, że do ślubu nie doszło i to w dzień, w który miał on się odbyć.

Na Dominikę i Arka czekałem przed kościołem, wszyscy goście siedzieli już w środku i zaraz miała zacząć się uroczystość. Przyszła młoda para podjechała wynajętym cadillaciem. Zatrzymałem ich jeszcze na chwilę przed głównym wejściem, by dać znać organiście i chórowi, że mają zacząć grać i śpiewać kiedy oni będą wchodzić. Ale Dominika nagle odwróciła się i pobiegła z powrotem do samochodu. Po chwili ślubny cadillac ruszył z piskiem opon i odjechał nie wiadomo dokąd. Razem z Arkiem staliśmy i patrzeliśmy jak odjeżdża, nie wiedząc co się dzieje. Przyszły pan mody stwierdził, że jego wybranka na pewno o czymś zapomniała. Tak więc postanowiliśmy spokojnie czekać. Jednak po 10 minutach zaczęliśmy się poważnie niecierpliwić, do domu weselnego z kościoła było bardzo blisko, tak więc jeśli tam pojechali to powinni szybko wrócić. Dominika nie miała oczywiście przy sobie komórki dlatego nie mogliśmy się z nią skontaktować. Próbowałem dodzwonić się do kierowcy samochodu (w końcu sam go wynająłem), ale on na początku nie odbierał, a potem było słychać tylko, że jest „currently unavaliable”. Oczekiwanie coraz bardziej się przedłużało. W końcu z kościoła wyszli zaniepokojeni rodzice młodych żeby dowiedzieć się dlaczego ich dzieci nie są jeszcze przed ołtarzem. Ojcowie postanowili, że pojadą jej poszukać, jeden z nich miał udać się do mieszkania młodej pary, a ojciec Weroniki do swojego domu, gdzie odbywały się wszystkie przygotowania. Dominika ciągle nie wracała, trzeba było uspokoić gości i przekonać księdza, by cierpliwie czekał dalej. Po jakimś czasie dostaliśmy informację od obu ojców, że Dominiki nie ma w żadnym z miejsc, które sprawdzali. Opóźnienie wyniosło już ponad pół godziny i wszyscy zaczęli sobie uświadamiać, że do tego ślubu prawdopodobnie nie dojdzie. Arek stał zdezorientowany i gapił się w miejsce, w którym ostatni raz widzieliśmy odjeżdżający samochód. Matki natomiast zaczęły się kłócić i wyzywać. Matka Arka krzyczała na matkę Dominiki obwiniając ją o złe wychowanie córki. Natomiast tamta odpowiedziała jej, że się nie dziwi swojej córce, bo ona od początku uważała Arka za złego kandydata na męża. Kłótnia była coraz większa, a ja uznałem, że nie ma powodu, by dalej czekać na powrót panny młodej, wiedziałem już, że ten ślub się nie odbędzie i zabrałem się za odwoływanie wszystkiego.

Jeszcze przez tydzień po tym niedoszłym ślubie wydzwaniałem do tego gościa od samochodu, chciałem go ostro zjebać za to co zrobił i w ogóle dowiedzieć się co się stało. Jednak on ciągle był niedostępny, a ja sobie w końcu odpuściłem, nie wiedząc dlaczego panna młoda uciekła. Wszystko wyjaśniło się nico ponad pół roku później. Dominika zadzwoniła do mnie i poprosiła o spotkanie. Wyobraźcie sobie, że planowała kolejny ślub i chciała, żebym jej go zorganizował, ponieważ „ostatnio tak miło się współpracowało”. Dodam, że jej wybrankiem był kierowca samochodu, z którym uciekła z ostatniego ślubu. Powiedziałem jej, że zajmę się organizacją, tylko wtedy, gdy powie mi co się wtedy stało.

Tak więc, okazało się, że wszystko było przez wróżbę. Podobno wróżka kiedyś powiedziała jej, że mężczyzna jej życia „przyjedzie do niej w białym rumaku i uratuje ją przed największym błędem”. Banalne. Chyba każdy mógłby wymyślić równie głupią przepowiednię, nie trzeba być do tego wielką wróżką. Dlatego tym bardziej trudno sobie wyobrazić, że inteligentna kobieta, dobrze radząca sobie w biznesie, czyli myśląca w miarę rozsądnie uwierzyła w takie brednie. A jednak Dominika potraktowała to bardzo poważnie. Wróżba ta miała miejsce jeszcze zanim poznała Arka i później wydawała się jego idealnym opisem. Dominika poznała Arka w jakimś ośrodku rekreacyjnym, zobaczyła go kiedy jechał na białym koniu, a ona była wtedy na spotkaniu biznesowym. Jej niedoszły małżonek od razu wpadł jej w oko i to z jego powodu postanowiła nadprogramowo zostać w tym ośrodku dzień dłużej. Dzięki temu nie tylko lepiej poznała Arka, ale także tego następnego dnia zobaczyła swojego partnera biznesowego w rozmowie z jej największym konkurentem i w efekcie nie zdecydowała się podpisać z nim umowy. Po jakimś czasie okazało się, że rezygnacja tej umowy uchroniła ją przed dużymi stratami finansowymi. Tak więc Dominika uznała, że przepowiednia się spełniła: Arek jechał na białym koniu, a do tego dzięki niemu uniknęła błędu. Jednak w dzień ślubu coś się jej odmieniło i inaczej spojrzała na to, co przepowiedziała jej wróżka. W końcu jej mężczyzna miał przyjechać w białym rumaku, a nie na. Natomiast kierowca samochodu (biały cadillac) wiozący ich do ślubu był w 'białym rumaku', a jej największym błędem miał być sformalizowany związek z Arkiem. Kiedy to sobie uświadomiła, stała przed drzwiami kościoła, dlatego postanowiła uciec. Warto dodać, że wtedy właściwie w ogóle nie znała Macieja, kierowcy. Chwilę z nim rozmawiała tylko podczas jazdy na sesję zdjęciową przed ślubem i potem do kościoła. To jednak nie przeszkodziło jej, by dla niego rzucić wszystko. Po tym incydencie zaczęła spotykać się z Maciejem i rzeczywiście zakochała się w nim z wzajemnością. Zdecydowała, że to on jest jej pisany i uznała, że teraz jest tego pewna. Tak więc wzięli ślub, zorganizowałam im wesele i tym razem Dominika już nie uciekła, tylko powiedziała „tak”.

Co z Arkiem działo się w tym czasie? Nie mam pojęcia. Ale widziałem go kiedyś w centrum handlowym jak szedł przytulony z innym mężczyzną, tak więc chyba znalazł swoją drugą połówkę.

Oryginalne zdjęcia ślubne

2009-08-20T14:11:00.003+02:00

Sesję ślubną najlepiej robić już po ślubie, kiedy para młoda może podejść do tego na luzie i nie musi się martwić, że pobrudzi albo wygniecie się suknia czy garnitur. Wtedy wychodzą najlepsze zdjęcia. Ja osobiście nie zajmuję się takimi sesjami, w końcu są od tego profesjonaliści, ale kilka razy zdarzyło mi się organizować miejsca do sesji ślubnej. Były to oczywiście nietypowe miejsca. Raz na przykład na autostradzie. Jako, że w Polsce mamy tego deficyt, sesja odbyła się w Niemczech na nowo powstałym kawałku autostrady, który miał być otwarty za kilka dni. Wyszły tam naprawdę rewelacyjne zdjęcia. Zwłaszcza, że pan młody należał do klubu Harley'owców i na sesję zjechało się ponad sto motocykli. Innym razem załatwiałem stadion piłkarski w Anglii, tam też wyszły świetne zdjęcia – na murawie, w bramce, w szatni itd. To jednak były dość duże przedsięwzięcia i mało kto po wydatkach związanych z weselem jest jeszcze w stanie przeznaczyć sporą kwotę na taką sesję. Jednak można zrobić super oryginalne i nietypowe zdjęcia ślubne nie ponosząc dodatkowych kosztów. Trzeba mieć tylko pomysł. Poniżej możecie zobaczyć kilka zdjęć autorstwa Andrzeja Kołodziejczyka (fotostylart.pl). Młoda para na ulicy w centrum Poznania, w tramwaju...
A może wy macie jakieś ciekawe pomysły na miejsce oryginalnej sesji ślubnej albo możecie pochwalić się nietypowymi zdjęciami?

Wesele przerwane przez poród...

2009-08-19T13:25:00.002+02:00

Dzisiaj o jednym z najdziwniejszych i najbardziej niespodziewanych wydarzeń, które zaistniały na organizowanym przeze mnie weselu. Już miejsce było nietypowe, ponieważ odbyło się w stajni. Wynikało to z tego, że pasją życia panny młodej (Weronika) były konie, a do tego ich historia miłosna rozpoczęła się kiedy ona uczyła go (Wojtek) jazdy konnej. Oboje mieszkali w stadninie, gdzie Weronika pracowała i postanowili, że mam im zorganizować wesele właśnie tam. Miejsca było naprawdę dużo, do tego to piękna okolica – wręcz idealnie na taką imprezę. Jako, że panna młoda była bardzo zżyta z końmi, którymi się zajmowała, uparła się, że stoły muszą znajdować się w stajni. W efekcie, środkiem stajni szedł stół, a po bokach, tuż za gośćmi, były boksy z końmi. Wszystko udało się tak zorganizować, że obecność zwierząt nie przeszkadzała w imprezowaniu, a my też staraliśmy się ich nie denerwować. Dlatego na przykład tańce odbywały się na zewnątrz, a muzyka w stajni była dość cicha.

Do godziny 12 to wesele właściwie nie wyróżniało się od większości tego typu imprez, ale kiedy właśnie miał wjechać tort, kiedy miały rozpocząć się oczepiny, zdarzyło się coś zupełnie dla mnie nieoczekiwanego. Nawet mój plan b, c, d czy e nie przewidywał czegoś takiego. Poszedłem do orkiestry dać im znać, że zaraz mają kończyć i zapraszać gości na tort. Kiedy wróciłem do stajni zobaczyłem, że prawie wszyscy, którzy akurat byli w tym pomieszczeniu skumulowali się przy jednym z boksów. Zaciekawiony poszedłem zobaczyć co się dzieje. Wyobraźcie sobie jak się zdziwiłem, gdy okazało się, że powodem tego zbiegowiska jest poród. Nie, to nie panna młoda rodziła, a jej koń, a właściwie klacz. Przedarłem się przez tłum i dotarłem do pary młodej, która była najbliżej. Weronika powiedziała mi, że mam poszukać Bartka - weterynarza. W tym miejscu dodam, że przed weselem nikt nie raczył mnie poinformować o ewentualnej możliwości takiego zdarzenia. Później dowiedziałem się, że termin porodu był na kilka dni później, ale wzięli pod uwagę, że może to mieć miejsce wcześniej, dlatego obecny był Bartek. Mimo że był na weselu znaleźć go nie było łatwo. W końcu się udało, ale to nie pomogło nam w rozwiązaniu tej sytuacji. Pan weterynarz nie miał zamiaru czekać na małego konika i bawił się w najlepsze. Kiedy go znalazłem właśnie rozpracowywał butelkę czystej, a po tym jak rozlewał ją dookoła kieliszków było widać, że to nie jego pierwsza. Musieliśmy radzić sobie bez niego. Najgorsze było to, że w ogóle nie wiedziałem jak odbywa się taki poród, co trzeba robić itp. Jedynym pomysłem było zadzwonienie do innego weterynarza. Panna młoda podała mi dwa numery, ale na jeden nie udało mi się dodzwonić. Drugi natomiast odebrał mimo późnej pory, ale akurat był na wyjeździe i mógł przyjechać najwcześniej jutro wieczorem. Weronika uspokoiła mnie, że ona już nie raz widziała jak się rodzi źrebak i poradzi sobie sama, a ja mam tylko odciągnąć wszystkich gości spod tego boksu. Chciałem ich zachęcić do tańca, ale Weronika stwierdziła, że potrzebna jest cisza i nawet muzyka na zewnątrz nie powinna grać. W takiej sytuacji podano coś do jedzenia, przyniesiono wódki i jakoś udało się zmusić gości do zajęcia swoich miejsc. Kiedy to już załatwiłem, zobaczyłem jak panna młoda w białej sukni wchodzi do boksu pełnego siana i końskich odchodów. Od razu pobiegłem tam i starałem się ją zatrzymać, ale nie było na to szans. Okazało się, że Wojtek jej nie będzie w stanie pomóc ponieważ, gdy zobaczył krew zrobiło mu się słabo i to nim trzeba było się zająć. Poza tym, na weselu była spora grupa ludzi z środowiska konnego, ale albo nie mieli jeszcze do czynienia z porodem, albo brakowało im trzeźwości umysłu. W międzyczasie źrebak już się urodził i leżał taki mały konik, a Weronika zaczęła grzebać we flakach (jest to dość generalne stwierdzenie, ale naprawdę się na tym nie znam, a tak to wyglądało, do tego byłem dość zaszokowany, by przyglądać się co dokładnie robi). Później dowiedziałem się, że po porodzie nie odczepiło się jeszcze łożysko i zwisało klaczy. Dlatego musiała to podwiązać, by koń nie przydepnął tego i nie zerwał, bo miało to odpaść naturalnie, ale wystarczy tych biologicznych opisów. Próbowałem poszukać innego śmiałka, który zastąpiłby ją w tej akcji, ale albo nie było chętnych, albo robili się odważni pod wpływem środków wzmacniających. Po dłuższej chwili Weronika w końcu wyszła, ale jej piękna suknia była brudna między innymi od krwi i zupełnie nie wyglądała jak panna młoda, która zaraz ma kroić tort, dziękować rodzicom i rzucać welonem. Jej jednak to zupełnie nie przeszkadzało, widocznie była zauroczona małym konikiem i nawet fakt, że było to jej wesele, odsunął się na dalszy plan. Wtedy myślałem, że jest już po wszystkim, źrebak się urodził, ona się nim nacieszy i wracamy do imprezy. Zastanawiałem się tylko co zrobimy z jej suknią. Niestety ku mojemu zdziwieniu nie było to takie łatwe i nie chodzi tu wcale o tą suknię. Weronika nie miała zamiaru opuszczać źrebaka i wracać do wesela. Powiedziała, że musi teraz poczekać, aż mały wstanie i zacznie ssać pokarm matki. Natomiast później musi jeszcze zrobić kupę i dopiero jak to wszystko będzie, to znaczy, że jest ok. Pan młody i rodzice również próbowali ją przekonać, że ktoś inny będzie to kontrolował, a oni wrócą do dalszych punktów programu, ale to też się nie udało. W tym momencie wiedziałem już, że wesele właściwie się zakończyło. Na pewno popełniłem błąd, że także zaaferowałem się tym porodem i zapomniałem trochę o gościach. A co oni mogli robić w takiej sytuacji? Pozostawało im tylko jedzenie i picie. W efekcie, kiedy chciałem jakoś uratować jeszcze koniec wesela, duża część gości była już ładnie spita. Tak więc wesele zakończyło się bez oczepin i bez panny młodej, która zupełnie oddała się swojej pasji. Z jednej strony ją rozumiem, ale przecież ślub to wyjątkowe wydarzenie i nigdy mi się nie zdarzyło, by tak nagle przerwać imprezę.

Pierwszy taniec

2009-08-17T13:06:00.006+02:00

Na pewno większość z was widziała już na youtubie jakiś filmik z wesela, w którym para młoda wykonała niekonwencjonalny pierwszy taniec.

Ewa i Filip postanowili, że oni także nie chcą po prostu się bujać i wykonają show niczym z „You Can Dance”. Scenariusz miał być taki sam jaki można oglądać w internecie - na początku tradycyjna spokojna muzyka, a następnie zaskakujące przejście do czegoś bardziej żywego i pokaz umiejętności pary młodej. Jak można przypuszczać, pomysł należał do Ewy, która była zafascynowana programami typu „Tańcem z gwiazdami” czy „You Can Dance”. Filip nie był zachwycony tą ideą, ale zdecydował się poświęcić dla swojej przyszłej żony i ciężko pracował nad choreografią. Ja oczywiście nie kontrolowałem ich postępów, tylko słyszałem jak idą im próby. Dopiero na tydzień przed ślubem zaproponowałem, żeby zatańczyli sobie chociaż raz na sali, w której odbędzie się wesele. Chciałem zboczyć jak to będzie wyglądać i jak najlepiej ustawić wtedy gości, coby oni mogli spokojnie zrobić swój show. Nie jestem ekspertem od tańca, ale już wiele widziałem na organizowanych przeze mnie weselach. Ewa i Filip wybrali sobie dość skomplikowaną choreografię jak na ich możliwości. Przyszła panna młoda nie miała z tym większych problemów i było widać, że dobrze się rusza, ale znacznie gorzej radził sobie jej wybranek. Filip robił co mógł, by jak najlepiej to zatańczyć, ale do Maseraka było mu daleko. Tak więc, na tydzień przed ślubem jeszcze nie do końca mieli to opanowane, dlatego sugerowałem im, że może jakość skrócą, ułatwią sobie ten taniec. Uznałem, że skoro jeszcze nie mają tego dopracowanego, ostatnie siedem dni im może nie wystarczyć, a stres podczas wesela na pewno nie pomaga. Jednak Ewa uparła się, że muszą to zatańczyć, będą teraz trenować kilka razy dziennie i na pewno im wyjdzie. Okazało się, że cały układ taneczny pochodzi z filmu „Step Up”, ulubionego filmu Ewy i oczywiście Filipa też :). Był to fragment finałowego tańca głównych bohaterów. Możecie sobie obejrzeć jak to wygląda w oryginale i ocenić czy jest to łatwe czy nie, ale moim zdaniem było zbyt wymagające jak na amatorów. Oni oczywiście robili to w jakimś uproszczeniu, ale i tak mieli spore problemy. Jednak cóż zrobić, skoro nie dali się przekonać, to w końcu ich wybór.

W końcu nadszedł czas na pierwszy taniec. Na początku wszystko wyglądało tak, jak było to zaplanowane. DJ puścił „The Power of Love”, a młoda para zaczęła bujać się na środku sali. Po chwili DJ zrobił tak, że wszyscy myśleli, że coś się zepsuło, że płyta się zacięła i w tym momencie poleciała piosenka ze „Step Up” (ta sama co w filmie podczas tego tańcu). Oni zaczęli swoje wygibasy i wszystko szło dobrze, nawet pierwsze podniesienie Ewy wyszło Filipowi. Jednak na sam koniec ona miała wskoczyć, on miał ją złapać, podnieść i trzymać wygiętą małżonkę nad głową. Niestety. Może dużo trenowali, ale nie w strojach, w których występowali na weselu. Trzeba w tym miejscu dodać, że mieli oni nowoczesny pierwszy taniec, ale równocześnie mieli też tradycyjne podejście co do nie oglądania sukni przez przyszłego pana młodego. Dlatego nie mogli wcześniej trenować swojego wielkiego tańca w tych strojach. Natomiast suknia była zbyt obszerna i Filip nie złapał małżonki tak jak powinien, do tego dołożył się stres i Ewa zamiast powędrować nad jego głowę, spadła na ziemię. Na szczęście trochę ją podtrzymał i upadek nie był chyba za bardzo bolesny. Bolesna była jednak kompromitacja, a właśnie tak Ewa określiła to niepowodzenie. Filip próbował nie przejmować się tym i tańczył dalej, ale jego partnerka nie miała już na to sił i z płaczem pobiegła w stronę toalet. Zrobiło się duże zamieszanie. Zaraz rodzice Ewy i jej siostra pobiegli za nią, a Filip stał na środku i nie wiedział co robić. W tej sytuacji ja musiałem wkroczyć do akcji. Na początek powiedziałem DJ-owi, żeby zachęcił gości do wypicia toastu, a Filipa zatrzymałem, żeby wypił razem z nimi. Sam natomiast poszedłem do toalet. Okazało się, że panna młoda wpuściła do siebie tylko siostrę, a zrozpaczona matka z ojcem krzyczeli przez drzwi. Odciągnąć ich nie było łatwo, ale się udało i w końcu przekonałem ich, że wszystko będzie dobrze, ale oni mają iść do gości. Teraz musiałem porozmawiać z Ewą, jednak mnie też nie chciała wpuścić. Na szczęście przypomniało mi się, że mam numer telefonu siostry Ewy, Darii. Tak się dobrze złożyło, że pomagałem jej zorganizować wieczór panieński i przez to dzwoniła do mnie kilka razy. Modliłem się tylko o to, żeby miała przy sobie telefon. I tu po raz kolejny miałem dużo szczęścia, bo Daria była jedną z tych kobiet, które nie rozstają się ze swoją torebką. Przez telefon Daria powiedziałam mi, że Ewa płacze i nie ma zamiaru wyjść. Powiedziałem jej, żeby dała mi Ewę i to ja musiałem z nią poważnie porozmawiać i przekonać do powrotu na wesele. Na początku oczywiście tylko płakała i właściwie nie można było się z nią dogadać. Dlatego musiałem trochę pokrzyczeć. Powiedziałem jej, że wszystko będzie dobrze, tylko ma mnie posłuchać. Postawiłem sprawę jasno: albo teraz robisz co mówię, albo siedzisz w kiblu i masz zepsute wesele. Tak więc nakazałem jej żeby jak najszybciej się ogarnęła, a następnie założyła sukienkę, którą miała Daria. Po co? Wymyśliłem, że odegramy scenkę i zrobimy tak, jakby ta cała sytuacja była zaplanowana. Ale żeby tak to wyglądało, musiał być jakiś powód, że panna młoda zamknęła się z siostrą w toalecie – zmiana sukni. Wtedy musiałem załatwić z DJ-em co ma grać i poinformować Filipa o moim pomyśle. I tak zaczęliśmy przedstawienie. Tuż przed powrotem Ewy na salę, DJ poprosił gości o ponowne zebranie się wokół parkietu i puścił „Nie płacz Ewka” (dobrze, że był to DJ, a nie zespół, on mógł to szybko włączyć i ładnie zmiksować). Wtedy weszła Ewa. Szła wolno z pochyloną twarzą. Kiedy doszła do Filipa, on ją objął, pocałowali się. W tym momencie DJ wykonał ładny skrecz i przeszedł na hitową „Makarenę”. Na pewno myślicie sobie, że „Makarena” to trochę obciachowe jak na kontynuację pierwszego tańca. Może i tak, ale nie ma wątpliwości, że wszyscy to znają i wiedzą jak do tego się ruszać. Poza tym, nie miałem czasu, by wymyślić coś innego. Para młoda zaczęła tańczyć, a DJ poprosił gości żeby się dołączyli i wszyscy tańczyli. Kiedy piosenka się skończyła, poszedł „pociąg” i impreza rozkręciła się na dobre. Szczerze powiem, chyba na żadnym innym weselu, który organizowałem, tak szybko goście nie zaczęli się bawić. Prawie wszyscy byli na parkiecie, a to był przecież dopiero początek imprezy. Jednak trzeba to było tak rozegrać, dzięki temu wyglądało to jakby było zaplanowane. I rzeczywiście potem rozmawiałem z rodzicami młodej pary i mówili, że wszyscy przyjęli, że tak właśnie miało być. Goście byli pod wrażeniem dramaturgii, śmiali się, że nabrali się myśląc, że rzeczywiście Ewa się popłakała, a to przecież wszystko było specjalnie. Może niektórzy z was zastawiają się jeszcze co stało się z Darią, która w toalecie została pozbawiona sukienki, a w ślubną przecież nie mogła się ubrać. Dlatego musiała tam siedzieć i czekać. Kiedy DJ zakończył ten set i wszyscy wrócili do stołów, Ewa oddała siostrze suknię i wróciła do swojej. Tak więc udało się, ale następnym razem będę bardziej stanowczy żeby zatańczyć taki taniec próbny w sukni. A jeśli będzie znowu podejście tradycyjne to wypożyczę jakąś, żeby taka sytuacja już się nie powtórzyła. Nie ma jak tradycyjny pierwszy taniec.

Trochę dystansu

2009-08-15T09:38:00.003+02:00

Panie i Panowie,
widzę, że niektórych z was oburzył fakt opisywania przeze mnie prywatnych kłótni pary młodej, której organizowałem wesele. Domyślam się, że gdybym opisał tą historię w innym kontekście, a to nie byłby blog ślubny, podeszlibyście do tego inaczej. A w obecnej sytuacji utożsamiacie się z tą parą, myśląc sobie, że wy także moglibyście znaleźć się na ich pozycji i nie chcielibyście potem o tym przeczytać na jakimś blogu. Rozumiem. Jednak chciałbym zaznaczyć, że opisywana przeze mnie historia nie wydarzyła się ani w tym roku ani w poprzednim. Minęło już trochę czasu od tego wydarzenia i uważam, że teraz można patrzeć na to z dystansem i to opisać. Poza tym, chciałem zauważyć, że nie podałem pełnych danych personalnych pary młodej, tylko imiona, miejsca ślubu także nie napisałem. Dlatego myślę, że bardzo trudno będzie odgadnąć o jakich Basię i Roberta chodzi. Sądzę, że oni albo ich goście będą naprawdę mieli bardzo dużo szczęścia jeśli jakimś cudem trafią tu i to przeczytają.

A teraz wracam do tego co chciałem zamieścić dzisiaj na blogu.

Na youtube znajdziecie mnóstwo rożnych filmików ze ślubów i wesel. Wszystkim, którzy chcą w tym wyjątkowym dniu dodać coś nietypowego, polecam by szukali inspiracji podczas przeglądania tego typu filmików. Zwłaszcza w Stanach mają oryginalne sposoby na rozkręcenie przyjęcia weselnego. Ale Polacy nie są gorsi i też mają ciekawe pomysły. To jeden z nich, pokazujący jak można na weselu stworzyć na gości, ale także dla siebie, dobrą i nietypową dla tego typu imprez rozrywkę. W końcu każdy chce by jego wesele było zapamiętane i wspominane przez lata, takie atrakcje na pewno w tym pomogą.

Kłótnia podstawą dobrego związku cz.2

2009-08-14T13:02:00.002+02:00

Poza ich kłótniami nasza współpraca układała się całkiem nieźle, dopiero na miesiąc przed ślubem, kiedy już wszystkie najważniejsze rzeczy były załatwione wycięli mi niezły numer. Robert zadzwonił do mnie i zapytał się czy mógłbym poszukać im sali na wesele. O co chodzi? Jak już wspominałem, wesele miało być wyprawione w pensjonacie prowadzonym przez kogoś z ich rodziny. Jednak okazało się, że nie tylko oni ale i cała rodzina lubi popadać w różnego rodzaju konflikty. Właścicielami tego pensjonatu był kuzyn matki przyszłej panny młodej i jego żona. Przyszli małżonkowie uznali, że jest to na tyle daleka rodzina, że nie warto ich zapraszać. Kiedy oni dowiedzieli się, że nie będą zaproszeni na wesele, na które dali młodym salę, wynikła rodzinna awantura. Stwierdzili, że w takiej sytuacji przyszli małżonkowie będą traktowani jak normalni goście i zapłacą takie same stawki jak wszyscy. Oczywiście żadnej umowy nie podpisywali, bo w końcu po co rodzina ma cokolwiek podpisywać? Początkowe ustalenia były takie, że za wesele Basia i Robert zapłacą tylko tyle, by pokryć koszty. Natomiast w wyniku tej rodzinnej awantury, właściciele podnieśli cenę, co podwoiło koszty za salę. Oczywiście przyszła młoda para niebyła by sobą gdyby nie zareagowała oburzeniem i obraźliwymi wyzwiskami. Zakończyło się tym, że wesele w tej sali było niemożliwe. Dlatego teraz ja miałem poszukać im odpowiedniego miejsca na miesiąc przed ślubem. Po długich poszukiwaniach udało mi się ostatecznie znaleźć aż dwie sale, które akurat przypadkowo miały wolny termin. To jednak nie zakończyło problemów, ponieważ tym razem Basia i Robert byli nadzwyczaj zgodni i razem odrzucili obie propozycje. Pierwszą dlatego, że była za daleko. Nie zaprzeczam, przejazd 60 kilometrów z kościoła na salę nie jest dobrym rozwiązaniem, ale w tej sytuacji ważne było, że można tam zorganizować to wesele. Już nawet wstępnie zorganizowałem autokar, który przewiózłby gości, załatwiłem, że catering też mogą tam dowieźć, ale młodej parze to nie wystarczyło. Uznali, że wesele musi odbyć się znacznie bliżej. Na szczęście miałem także drugą opcję, sala była może mniejsza niż ta wcześniejsza, ale była bliżej. Tu jednak ponownie pojawił się problem. Mianowicie mieściła się ona w zajeździe, w którym znajdowała się również stadnina koni. Okazało się, że Basia jest uczulona na sierść zwierząt, w tym również koni i nie będzie ryzykować, by ten ważny dzień zepsuła jej alergia. I ponownie zostaliśmy bez sali, a do ślubu było już coraz bliżej. Mogłem oczywiście powiedzieć, że jeśli im się to nie podoba to niech sobie radzą sami. Przecież nawet w umowie znalezienie sali nie było moim zadaniem, co prawda mieli mi zapłacić za to ekstra, ale jeśli miało to być niewykonalne mogłem z tego zrezygnować. Jednak uznałem, że tu liczy się także moja reputacja i muszę znaleźć jakieś miejsca na to wesele.

Na pewno zastanawiacie się jak to wszystko się zakończyło. Miałem szczęście. Akurat rozmawiałem z moim dobrym kolegą i okazało się, że kupił on dość dużą działkę, jakieś 10 kilometrów od kościoła, w którym Basia i Robert mieli wziąć ślub. Zgodził się (oczywiście za drobną opłatą), że to właśnie u niego zorganizuje wesele. Jego działka nie była w najpiękniejszej okolicy, ponieważ dookoła były tylko budujące się domy, ale najważniejsze, że znalazłem miejsce. Wynająłem ogromny namiot i kiedy był już rozstawiony na działce, przywiozłem tam przyszłą młodą parę. Wesele na powietrzu – ten pomysł im się spodobał, ale... No właśnie, idea dobra, ale nie w tym miejscu. W takiej sytuacji nie miałem innego wyjścia. Powiedziałem im, że skoro to im się nie podoba, to ja już nic innego nie wymyślę. Do ślubu pozostały już tylko dwa tygodnie, a ja już nie miałem sił na szukanie czegoś nowego, co na pewno również im się nie spodoba. Oni oczywiście przekonywali mnie, że jestem najlepszy i na pewno coś znajdę, ale postawiłem sprawę jasno: albo to, albo nic. Potrzebowali dwóch dni, żeby się do tego przekonać i ostatecznie właśnie tam zorganizowaliśmy wesele. Nie było łatwo w ostatnim momencie załatwić stoły, krzesła, deski na podłogę, ale jakość się udało. Natomiast dookoła działki ustawiliśmy drewniany płot, dzięki czemu pole budowy nie szpeciło krajobrazu. I w ten sposób wesele się odbyło, a co najważniejsze udało się i wszyscy byli zadowoleni. Może poza paniami, które musiały chodzić przypudrować noski w toitoiach.

Kłótnia podstawą dobrego związku cz.1

2009-08-13T13:42:00.003+02:00

Pierwszy tekst z cyklu "Historie ślubne", czyli ciekawe, nietypowe, zaskakujące wydarzenia, które miały miejsce na organizowanych przeze mnie ślubach i weselach. Zapraszam do czytania, jutro druga część tej historii:

Już na pierwszym spotkaniu z panią Basią i panem Robertem wiedziałem, że współpraca z nimi nie będzie najprzyjemniejszym zadaniem jakie mnie spotkało w życiu. Osobiście oboje byli bardzo sympatyczni, jednak jako para, trudno było z nimi dłużej wytrzymać. Obojętnie o co chodziło, nawet jeśli było to coś małego i nieistotnego, oni się o to kłócili. Nie były to zwykłe spory zakochanych, ale kłótnie, które kończyły się na wyzwiskach, płaczem Basi, zrywaniem zaręczyn i trzaskaniem drzwiami.

Pierwszy raz spotkałem się z nimi w domu Basi, mieliśmy ustalić podstawowe rzeczy, czego ode mnie wymagają, co ja im oferuję itp. Na początku było bardzo miło, ale tylko do momentu ustalenia kto będzie grał na weselu. Okazało się, że przyszła panna młoda chciałaby żebym poszukał odpowiedniego zespołu, podczas gdy pan młody miał już swój typ. Robert chciał zaangażować zespół, w którym gra jego kolega i jak twierdził mieli już to ustalone z Basią. Jednak kobieta zmienną jest i akurat wtedy zmieniła zdanie. W tym momencie nie wiedziałem jeszcze o tym, że w ich wypadku taka sprzeczka to codzienność, dlatego od razu zareagowałem i zaproponowałem, by zastanowili się jeszcze, przedyskutowali i następnym razem powiedzą mi czy mam szukać, czy chcą zespół kolegi. Basia nie potrzebowała czasu i od razu stwierdziła, że są zdecydowani żebym poszukał zespołu bardziej wyrafinowanego, który potrafi dobrze grać i nie ma w swoim repertuarze discopolo. Natomiast Robert upierał się, że kapela jego kolegi ma duże doświadczenie występów na weselach i świetnie rozkręcą imprezę, a poza tym, discopolo musi być. Widząc, że żadna ze stron nie dąży do kompromisu, a kłótnia się przedłuża i tylko tracimy czas, spróbowałem zmienić temat. Nie udało się. Okazało się, że salę mają już załatwioną, ponieważ ktoś z rodziny Basi jest właścicielem pensjonatu posiadającego odpowiednie warunki do organizacji wesela. A co najgorsze, miała to być elegancka sala, do której zupełnie nie pasowało wiejskie discopolo, a przynajmniej tak uważała przyszła panna młoda. Oczywiście Roberta to nie przekonało i w odpowiedzi uznał, że trzeba poszukać innej sali. W tym momencie do dyskusji wkradły się obraźliwe określenia, którymi zakochani zaczęli się obrzucać. Szczerze mówiąc, poczułem się wtedy bardzo niekomfortowo i nie wiedziałem co mam robić. Próby załagodzenia konfliktu nie działały, widać było, że coraz bardziej oboje chcą postawić na swoim i nie mają zamiaru odpuścić. Wcześniej miałem już do czynienia z parami, które się sprzeczały, ale przeważnie w końcu się powstrzymywali i nie szli za daleko w mojej obecności. Ci natomiast w ogóle się nie krępowali i zaczęli sobie wyrzucać różne rzeczy z życia prywatnego, w tym sugerowaną niechęć Roberta do rodziny Basi, ostatnie zakupy Basi i wydane duże pieniądze na jakąś bluzkę, częste imprezowanie Roberta i jego 'nienormalnych' kolegów, a także rzadkie współżycie w ostatnim czasie. Próbowałem to przeczekać, ale się nie dało i uznałem, że nie ma co dalej pozostawać w tej sytuacji. Wstałem i powiedziałem, że muszę już jechać i odezwę się wkrótce żeby umówić się na następne spotkanie. To jednak nie przerwało ich kłótni, Basia zaczęła krzyczeć na Roberta, że niszczy ich przygotowania do ślubu i przez niego nic nie ustalimy. On natomiast odpowiedział, że to ona swoim zachowaniem odstrasza pana organizatora (czyli mnie). Wtedy Basia rzuciła w niego miską orzeszków, która akurat stała przed nią na stole. Ja niestety stałem koło jej przyszłego męża, a orzeszki tak się rozprysnęły, że sporo poleciało także na mnie. Robert otrzepał się z orzeszków i zaczął mnie przepraszać za jej zachowanie, natomiast swoją wybrankę serca obrzucił niewybrednymi obelgami. Basia zrewanżowała się tym samym, po czym wykrzyknęła, że ślubu nie będzie i trzaskając drzwiami opuściła pokój, w którym się znajdowaliśmy. Robert rzucił za nią, że to ona prosiła się o ślub i on w ogóle nie chce się z nią wiązać. Potem odprowadził mnie do drzwi, pożegnaliśmy się i myślałem, że straciłem klientów. Pierwszy raz zdarzyło mi się, że już na samym początku para tak się pokłóciła. Zastanawiałem się tylko jak w ogóle mogli wpaść na pomysł ślubu. Może mimo wszystko się kochają, ale nie wyglądali na gotowych do prawdziwego związku.

Dwa dni później, kiedy właśnie opowiadałem koledze o tej parze, zadzwonił do mnie Robert. Chciał się umówić na spotkanie. Bardzo się zdziwiłem i zapytałem, o co chodzi, po co chce się spotkać? On zamilkł, chyba też nie wiedział o co mi chodzi i jak gdyby nigdy nic powiedział, że chciał się dowiedzieć kiedy spotkamy się następnym razem żeby ustalić wszystkie szczegóły. Ostrożnie zapytałem, czy wiedzą już co z muzyką. I po raz kolejny bardzo się zdziwiłem, bo mój rozmówca powiedział, że tak ja ustaliliśmy, chcą żebym ja poszukał odpowiedniego zespołu. Powiedział to tak naturalnie jakbyśmy rzeczywiście to ustalili. Umówiliśmy się na następne spotkanie. Byłem zdziwiony całą tą sytuacją, ale pomyślałem sobie, że widocznie mieli wtedy zły dzień, a przynajmniej taką miałem nadzieję.

Przy następnej okazji wyszło na jaw, że moje nadzieje były złudne. Kłócili się przy każdej okazji, nie zawsze kończyło się to tak jak za pierwszym razem, ale lekko nie było. Z czasem się jednak przyzwyczaiłem i nie brałem już pod uwagę, że po takiej sprzeczce mogą się rozstać.

Zaczynam

2009-08-13T11:46:00.003+02:00

Witam wszystkich!
Ogłaszam oficjalne otwarcie mojego bloga „Weselcie się”.
Na początek kilka słów o mnie. Nazywam się Albert Czeci i profesjonalnie zajmuję się organizacją ślubów i wesel. W tym biznesie jestem już od prawie 10 lat. Zaczynałem w restauracji mojego wujka. Byłem wtedy jeszcze na studiach i w wakacje dorabiałem sobie jako kelner. Wtedy po raz pierwszy zobaczyłem jak wyglądają wesela dosłownie od strony kuchni. W międzyczasie mój kolega, będący częścią zespołu muzycznego grającego na weselach, zaproponował mi funkcję wodzireja. Tak więc przez dwa lata weekendy, zwłaszcza w okresie letnim, spędzałem na weselach albo roznosząc jedzenie albo zachęcając ludzi do zabawy. Później niestety zespół się rozpadł i skończyła się moja kariera wodzireja. Na szczęście wujek docenił moją ciężką pracę i dostałem awans stając się managerem, a tak to przynajmniej nazywałem żeby było ładniej. A tak naprawdę zajmowałem się koordynowaniem pracy kelnerów, zachęcałem ludzi do wybrania naszej restauracji na imprezy, zamawiałem jedzenie itp., dzięki czemu jeszcze bardziej poznałem co to znaczy organizacja wesela. Po roku zdecydowałem, że restauracja to nie do końca tym czym chciałbym się zajmować na dłużej, biznes ślubny – to było to. Udało mi się nawiązać współpracę z osobą organizującą śluby i zostałem jej asystentem. U niego pracowałem przez dwa lata i to był bardzo owocny czas biorąc pod uwagę wiedzę jaką zdobyłem. Po tym okresie postanowiłem 'iść na swoje' i założyłem własną firmę. I tak od siedmiu lat organizuję śluby i wesela. Początki oczywiście nie były łatwe. Zdobycie klientów początkowo było bardzo trudne, ale z czasem, gdy kolejni zadowoleni usługami polecali mnie znajomym było coraz lepiej. Obecnie zrobiłem sobie rok przerwy by zająć się rodziną, dlatego nie przyjmuję na razie zleceń na organizację żadnych imprez. Zgodziłem się natomiast na współpracę z serwisem szukamnaslub.pl, oni przekonali mnie żebym podzielił się z wami moimi doświadczeniami.

Na tym blogu będę opisywał najciekawsze wydarzenia jakie miały miejsca na organizowanych przeze mnie ślubach i weselach. Sam ślub jest tak wyjątkowym wydarzeniem, że właściwie nie ma imprezy na której nie wydarzyłoby się coś ciekawego, czy nietypowego. Dlatego zawsze staram się być przygotowanym na różne możliwości, ale mimo tego często okazuje się w trakcie, że trzeba działać spontanicznie, bo zdarzyło się coś zupełnie nie oczekiwanego. I właśnie o tym przede wszystkim będę tutaj pisał, ale nie tylko. Na pewno będzie dużo rożnego typu informacji dotyczącej tematyki ślubnej.

Jeszcze wytłumaczenie tytułu bloga:
„Weselcie się” – może wyjaśnię to tak: jak na imprezach ludzie się bawią to mówimy, że imprezują. Tak więc, jeśli ludzie dobrze bawią się na weselu to... No właśnie, nie ma jednego słowa by to określić. Ale zamiast powiedzieć 'imprezujcie na weselu' można powiedzieć 'weselcie się', czyli bawcie się na weselach.